Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2025 70. kitabı
·19 saatte okudu
·Okunma: 30 Eylül 2025 10:43
Biz Leyla'nın hikâyesini okumuyoruz yalnızca, onunla birlikte aynı kaderi yaşamak zorunda kalan milyonlarca kadının cenaze namazını kılıyoruz..
Bazıları kalabalıklar içinde terkedilmişliğe mahkum edilir. Ne baba , ne ana, ne de kardeş kırık yanlarını toplamaz. Toplamayı bırak döküldüğünü bile fark etmez. Mary Karr' ın çok sevdiğim bir sözü var. Diyor ki "İşlevsiz bir aile, içinde birden fazla kişinin bulunduğu herhangi bir ailedir." ... Onların işlevsiz olması, kendi menfaatleri uğruna evlatlarını gözden çıkarması bir hayatı harabeye dönüştürüyor.
Beni en çok üzen şey Leyla'nın günden güne umutsuz bir vakaya evrilmesi oldu. Yaşadıklarını dışa vururken gülüyordu, hatta espri yapıyordu ama benim yüzümde mimik oynamıyordu. Belki de en acı güldürüyü oynuyordu kendi kafasında..
Antabus, okuru yalnızca bir kadının hayatına değil, toplumun görmezden geldiği yaralara da tanık ediyor. Ve son sayfa kapandığında, zihninde hâlâ yankılanan bir tek şey kalıyor: “Sessiz kalmak, en büyük şiddetlerden biri.”
Tavsiyemdir.
·
473 Gösterim
3 Yorum
''Sessiz kalmak, en büyük şiddetlerden biri” sözü her şeyi özetliyor. Kitabın ruhunu çok güzel ifade etmişsin. Kalemine sağlık. 📚
Çok güzel yazmışsınız hocam emeklerinize sağlık🍀🥰
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.