Udi' de benim için en ön planda olan hâdise Nazmi Bey'in kızı Bedia ile geçirdiği hoş saatler ve hayatına büyük etki yaratacak öğretileri. Toplum olarak bu bilince varmalıyız , kız-erkek ayırt etmeksizin her türlü konuda çocuklarımıza öncü olmalıyız..
Vazgeçişin tüm yok olan duyguları hatırlattığını da görüyoruz Mail'in çırpınışlarıyla. Elinde olan değeri bilmeyip mutluluğu uzakta arayanlar Bedia 'nin gösterdiği duruşu görmeli.. sonrasında yaşadığı pişmanlık ya da pişman olmama duygusunu göz ardı ederek.
Kitabı beğendin mi diye soracak olursanız;
Konusunu, işleyişini, hatta olayların gelişini bile bir türlü sevemedim. Ne karakterlerle bağ kurabildim ne de hikâyenin içinde kendime yer bulabildim. Her şey sanki mesafeli, duygudan uzak ve donuktu.
Fatma Aliye’nin dönemine göre çok cesur bir adım attığını biliyorum, ama edebi açıdan beni tatmin etmedi. Ne kurguda bir canlılık ne de karakterlerde bir derinlik hissedebildim. Okuma kararını size bırakıyorum.
·
243 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
