ZAMANIN İZİNDE BİR HESAPLAŞMA:MUMLAR SONUNA KADAR YANAR1000Kitap
Bir kitap düşünün ki mekan kitabın genelinde pek değişmiyor,belirli ve net bir olay yok,İki kişinin diyaloğu gibi görünse de tek bir kişi konuşuyor,bir şeyler bekliyorsunuz,bekliyorsunuz ama olmuyor.Öyle bir kitap ki ancak temposu buna rağmen asla düşmüyor.Hiçbir şey olmuyor gibi görünüyor ama bir kor gibi yanan yüreklerde çok şey oluyor.Bu kitap hangi kitap mı?
DOSTLUK, KISKANÇLIK, İHANET VE İNSAN DOĞASI ÜZERİNE UZUN SÜRE UNUTULMAYACAK BİR HİKÂYE:
MUMLAR SONUNA KADAR YANAR
~Kitap daha önce “Gendaş” yayınları tarafından “ 
Yürek Yangını ” adıyla basılmıştır.
~ ilk kez 1942’de yayınlansa da yazarın ölümünden sonra keşfedilip ünlenmiştir.
~Yapı kredi yayınları “Mumlar sonuna kadar yanar” adıyla 2024 yılında ilk basımını yapmıştır.
K͇ı͇s͇a͇c͇a͇ ͇k͇o͇n͇u͇s͇u͇
•Kitap 41 yıl 43 gün sonra generalin şatosunda bir araya gelen iki eski dostun karşılaşmasıyla başlıyor.General Henrik’in tek yumurta ikizi gibiydik dediği dostu Konrad onu terk ettikten sonra bu kırk yılı aşkın sürede kendi içinde yaşadığı iç hesaplaşmalar,beklediği yüzleşmeler,cevapsız sorular ve yarım kalmışlıkları konu alıyor.Tek bir soruyu sormak için geçen onlarca yıl…Sahi insan tek bir soru sormak için bir ömür boyu bekler mi ?
“𝙸̇𝚗𝚜𝚊𝚗 𝚘̈𝚖𝚞̈𝚛 𝚋𝚘𝚢𝚞 𝚔𝚎𝚗𝚍𝚒𝚗𝚒 𝚋𝚒𝚛 𝚜̧𝚎𝚢𝚎 𝚑𝚊𝚣ı𝚛𝚕𝚊𝚛.𝙾̈𝚗𝚌𝚎 𝚋𝚊𝚜̧ı𝚗𝚊 𝚋𝚒𝚛 𝚜̧𝚎𝚢 𝚐𝚎𝚕𝚒𝚛.𝚂𝚘𝚗𝚛𝚊 𝚒𝚗𝚝𝚒𝚔𝚊𝚖 𝚍𝚞̈𝚜̧𝚞̈𝚗𝚌𝚎𝚕𝚎𝚛𝚒𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚕𝚊𝚛.𝙱𝚎𝚔𝚕𝚎𝚛.𝙶𝚎𝚗𝚎𝚛𝚊𝚕 𝚞𝚣𝚞𝚗 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗𝚍ı𝚛 𝚋𝚎𝚔𝚕𝚒𝚢𝚘𝚛𝚍𝚞.𝙱𝚊𝚜̧ı𝚗𝚊 𝚐𝚎𝚕𝚎𝚗𝚒𝚗 𝚗𝚎 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗 𝚒𝚗𝚝𝚒𝚔𝚊𝚖 𝚒𝚜𝚝𝚎𝚐̆𝚒𝚗𝚎 𝚟𝚎 𝚋𝚎𝚔𝚕𝚎𝚢𝚒𝚜̧𝚎 𝚍𝚘̈𝚗𝚞̈𝚜̧𝚝𝚞̈𝚐̆𝚞̈𝚗𝚞̈ 𝚊𝚛𝚝ı𝚔 𝚑𝚊𝚝ı𝚛𝚕𝚊𝚖ı𝚢𝚘𝚛𝚍𝚞 𝚋𝚒𝚕𝚎.”
(s:13)
#280492474
•
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu adlı romanda şöyle bir alıntı geçer. “Beni bir ömür boyu bekleyiş içinde bırakan sen,kimdin ki benim için?
Henrik’i 41 yıl bekleten Konrad neydi peki ? Ne önemi vardı?
Henrik için konrad çok sıkı bir dosttu.Çok derin yüksek ve soylu bir bağ ile birbirine bağlı idiler.Ancak Konrad için de bu söz konusu mu? Ne yazık ki buna okuduktan sonra bile net bir cevap alamıyorsunuz.Hatta size kötü bir haberim var .Bu kitapta cevaplar yok yalnız ve yalnız uçu açık sorular var.Ancak bu sorular öyle derin psikolojik tahliller ve ruhsal çözümlemeler ile bezeli olacak ki
Sándor Márai ‘nin kitabın her köşesine döşediği soru işaretlerinin içinde adeta kaybolacaksınız…
•Bu kitap macar edebiyatıyla tanışma kitabım oldu.Yapı kredi yayınlarına bu kitabın harika baskısı için teşekkür ediyorum.Kitabın adının yürek yangını değil de mumlar sonuna kadar yanar olması bence sadece ilgi çekici olmakla kalmamış aynı zamanda içeriğe de inanılmaz yakışmış.Sessiz,sakin usul usul yanan mumlar…Sessiz sakin usul usul eriyen Henrik…Gürültüsüz ama yakıcı bir sohbet.Cevap bekleyen sorular.Her metaforu her sessizlik anını farklı bir düşücenceyle ören Henrik karakteri her bir cümlesinde adeta ayrı bir hayat dersi verir nitelikte.Okurken sadece kelimelere odaklanmadım her bir sayfanın arasına gizlenen sessizliğe de kulak verdim ve kitabın büyülü dünyasına bînevi odadaki sessiz tanıklardan biri olan bir mum olarak ışınlandım.
• Sándor Márai ‘nin mekan olarak özellikle şatoyu seçtiğini düşünüyorum.Mekan karakterlerin ruh halini ve geçmişin ağırlığını daha da iyi yansıtamazdı. Ortamın loşluğu bir sis perdesi ardına gizlenen geçmişi;sessizliği,41 yıl 43 gün boyunca devam eden suskunluğu;odadaki dizaynın yıllar önce ile aynı olması karakterlerin görünüşleri değişse de ruhlarının değişmemesini temsil ediyor gibi geldi.
Kitap bana neleri sorgulattı?
•Sınıf farklılığı bir doslukta ne kadar önemlidir?
•Sadakat karşılık bekler mi?
•Bir insan ruhunu kemiren bir soruyla en fazla ne kadar savaşabilir?
•Eğer cevabını bildiğini düşündüğü bir soruysa neden kendisini bir bekleyişe hapseder?
•Ayrılıklarda gitmek mi daha zordur kalmak mı?
Ve son olarak
•Tutku kişiye mi yöneliktir arzunun kendisine mi?
Buna cevabım : arzunun kendisine yönelik olması
Bu kısmı biraz açmak istiyorum.Birinci neden:
Bence Henrik’in yoğun bir şekilde hissettiği, kendi ruhunda büyük anlamlar yüklediği bu dostluğun arka planında çocukluk dönemindeki sevgi eksikliği yatıyor.Çocukluğundan daha arkadaşlık duygusunu tatmadığı dönemlerde hastalandığı ve doktorun tek ihtiyacının sevgi olduğunu söylediği bir kısım vardı.Anne ve babasının da ona çok da sevgisini hissettirdiğine dair çok da izlenim yoktu ne yazıkki…
İkinci neden:
Henrik’in şair olmaktan bahsettiği kısımda ona hayır sen de baban gibi asker olacaksın dayatması yapılması olabilir.Bu kitapta çok açık söylenmiyor ama okuyucuya sezdiriliyor.Babasının Konrad hakkında söylediği “O başka türlüydü.” İfadesi de karakterimiz Henrik’i çok etkiliyor.Bende de şöyle bir düşünce oluştu.Acaba ya kıskanan taraf tam tersiyse?
ʜᴇɴʀɪᴋ ʜɪç ᴏʟᴀᴍᴀᴅığı ᴏ ʙᴀşᴋᴀ ᴛüʀʟüʟüğüɴ ᴇᴛᴋɪꜱɪɴᴅᴇɴ çıᴋᴀᴍᴀᴅığı ɪçɪɴ ʙᴜ ᴅᴏꜱᴛʟᴜğᴀ ʙᴜ ᴋᴀᴅᴀʀ ᴀɴʟᴀᴍ ʏüᴋʟᴇᴅɪʏꜱᴇ?
#280949905
Benim için kitabın en can alıcı yanı tam olarak bu…
Ama sonra düşündüğümde dostluk böyle bir kavram mıdır? Eğer dostlukta içten içe sürekli bir kıyaslanma ve yarış hali mevcutsa buna tam olarak
d͟o͟s͟t͟l͟u͟k͟ diyebilir miyiz?
•Kitapta en çok bütünleştiğim noktalardan biri de
𝑔𝑒ç𝑚𝑖ş𝑖𝑛 𝑔ö𝑙𝑔𝑒𝑠𝑖𝑛𝑑𝑒 𝑦𝑎ş𝑎𝑦𝑎𝑛 𝑘𝑎𝑟𝑎𝑘𝑡𝑒𝑟𝑙𝑒𝑟in olması…Bugünü ve anı çok yaşayamayan biri olarak karakterlerin kendi zihinlerinde yarım kalmış ve hesaplaşma temennisi içerisindeki beklentileri bana çok da yabancı gelen bir duygu değil.Okuyanlar bu uzun süreli bekleyişi biraz abartı ve gerçekdışı bulabilir.
Ancak bana göre bu insanın doğasında olan bir durum ”𝒯𝒶𝓂𝒶𝓂𝓁𝒶𝓃𝓂𝒶𝓂ış 𝒽𝒾𝓀𝒶𝓎𝑒𝓁𝑒𝓇“ ya 𝓏𝑒𝒾𝑔𝒶𝓇𝓃𝒾𝓀 etkisi ile zihinde tamamlanır. Ya da kişi kendisini yaşamda sonu olmayan bir 𝒷𝑒𝓀𝓁𝑒𝓎𝒾ş𝑒 teslim eder.Burda önemli olan nokta beklenenin gelmesinden ziyade bekleyenin hayat gayesini ve nedenini buna endeksleyip bir 𝓉𝓊𝓉𝓊𝓃𝓂𝒶 şekli yaratmasıdır.
• 
Tatar Çölü ‘ünde kahraman olmak “Drogo” için neyse
“Henrik” karakteri için de Konrad ile yüzleşmek aynı şeyi ifade ediyordu.Henrik’in amacı asla gerçekleri öğrenmek olmadı.Sadece yıllardır içten içe kendisiyle yaptığı onca söylemleri,şüpheleri,serzenişleri ve biriken cevapsız soruları sessiz bir şekilde karşısındaki asıl muhatabına haykırmaktı.Yıllardır aynaya yaptığı konuşmaları geçmiş yıllarda “ayna”sı olarak gördüğü(!) dostuna yapmak.Kitapta bir bölümde şöyle bahseder ondan “Biz tek yumurta ikizi gibiydik”
başka bir sayfada da “ ‘Castor ve Pollux’ tan bahseder.Bu kavram yunan mitolojisinde Zeus’un ölümlü ve ölümsüz olan iki oğlu olarak geçer.Ölümsüz olan kardeşiyle ölümsüzlüğü paylaşmak ister ve bunun üzerine gökyüzündeki takım yıldızına dönüşürler…Onlarda ona göre böyleydi işte…Böyle miydi bana göre? Bilmiyorum…
Ahh Henrik dostluğa bakış açımız seninle öyle benzer ki…Ama ne yazık ki dostluk konusunda benim kadar şanslı değilsin:)
İncelememi şu anonim sözle sonlandırmak istiyorum:
~“𝑍𝑎𝑚𝑎𝑛𝑙𝑎 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑢𝑙𝑚𝑢𝑠̧ 𝑠𝑜𝑘𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟 𝑔𝑖𝑏𝑖, 𝑦𝑎𝑟ı𝑚 𝑘𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑑𝑜𝑠𝑡𝑙𝑢𝑘𝑙𝑎𝑟 𝑑𝑎 𝑎𝑟𝑎 𝑠𝑜𝑘𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑦𝑏𝑜𝑙𝑢𝑝 𝑔𝑖𝑑𝑒𝑟 𝑚𝑖 𝑎𝑐𝑎𝑏𝑎?”~
Bence…
Kaybolmaz.
~Hem gökyüzünde boşuna mı bu kadar çok yıldız var ~
Yürek Yangını ” adıyla basılmıştır.
~ ilk kez 1942’de yayınlansa da yazarın ölümünden sonra keşfedilip ünlenmiştir.
~Yapı kredi yayınları “Mumlar sonuna kadar yanar” adıyla 2024 yılında ilk basımını yapmıştır.
K͇ı͇s͇a͇c͇a͇ ͇k͇o͇n͇u͇s͇u͇
•Kitap 41 yıl 43 gün sonra generalin şatosunda bir araya gelen iki eski dostun karşılaşmasıyla başlıyor.General Henrik’in tek yumurta ikizi gibiydik dediği dostu Konrad onu terk ettikten sonra bu kırk yılı aşkın sürede kendi içinde yaşadığı iç hesaplaşmalar,beklediği yüzleşmeler,cevapsız sorular ve yarım kalmışlıkları konu alıyor.Tek bir soruyu sormak için geçen onlarca yıl…Sahi insan tek bir soru sormak için bir ömür boyu bekler mi ?
“𝙸̇𝚗𝚜𝚊𝚗 𝚘̈𝚖𝚞̈𝚛 𝚋𝚘𝚢𝚞 𝚔𝚎𝚗𝚍𝚒𝚗𝚒 𝚋𝚒𝚛 𝚜̧𝚎𝚢𝚎 𝚑𝚊𝚣ı𝚛𝚕𝚊𝚛.𝙾̈𝚗𝚌𝚎 𝚋𝚊𝚜̧ı𝚗𝚊 𝚋𝚒𝚛 𝚜̧𝚎𝚢 𝚐𝚎𝚕𝚒𝚛.𝚂𝚘𝚗𝚛𝚊 𝚒𝚗𝚝𝚒𝚔𝚊𝚖 𝚍𝚞̈𝚜̧𝚞̈𝚗𝚌𝚎𝚕𝚎𝚛𝚒𝚗𝚎 𝚍𝚊𝚕𝚊𝚛.𝙱𝚎𝚔𝚕𝚎𝚛.𝙶𝚎𝚗𝚎𝚛𝚊𝚕 𝚞𝚣𝚞𝚗 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗𝚍ı𝚛 𝚋𝚎𝚔𝚕𝚒𝚢𝚘𝚛𝚍𝚞.𝙱𝚊𝚜̧ı𝚗𝚊 𝚐𝚎𝚕𝚎𝚗𝚒𝚗 𝚗𝚎 𝚣𝚊𝚖𝚊𝚗 𝚒𝚗𝚝𝚒𝚔𝚊𝚖 𝚒𝚜𝚝𝚎𝚐̆𝚒𝚗𝚎 𝚟𝚎 𝚋𝚎𝚔𝚕𝚎𝚢𝚒𝚜̧𝚎 𝚍𝚘̈𝚗𝚞̈𝚜̧𝚝𝚞̈𝚐̆𝚞̈𝚗𝚞̈ 𝚊𝚛𝚝ı𝚔 𝚑𝚊𝚝ı𝚛𝚕𝚊𝚖ı𝚢𝚘𝚛𝚍𝚞 𝚋𝚒𝚕𝚎.”
(s:13)
#280492474
•Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu adlı romanda şöyle bir alıntı geçer. “Beni bir ömür boyu bekleyiş içinde bırakan sen,kimdin ki benim için?
Henrik’i 41 yıl bekleten Konrad neydi peki ? Ne önemi vardı?
Henrik için konrad çok sıkı bir dosttu.Çok derin yüksek ve soylu bir bağ ile birbirine bağlı idiler.Ancak Konrad için de bu söz konusu mu? Ne yazık ki buna okuduktan sonra bile net bir cevap alamıyorsunuz.Hatta size kötü bir haberim var .Bu kitapta cevaplar yok yalnız ve yalnız uçu açık sorular var.Ancak bu sorular öyle derin psikolojik tahliller ve ruhsal çözümlemeler ile bezeli olacak ki
Sándor Márai ‘nin kitabın her köşesine döşediği soru işaretlerinin içinde adeta kaybolacaksınız…
•Bu kitap macar edebiyatıyla tanışma kitabım oldu.Yapı kredi yayınlarına bu kitabın harika baskısı için teşekkür ediyorum.Kitabın adının yürek yangını değil de mumlar sonuna kadar yanar olması bence sadece ilgi çekici olmakla kalmamış aynı zamanda içeriğe de inanılmaz yakışmış.Sessiz,sakin usul usul yanan mumlar…Sessiz sakin usul usul eriyen Henrik…Gürültüsüz ama yakıcı bir sohbet.Cevap bekleyen sorular.Her metaforu her sessizlik anını farklı bir düşücenceyle ören Henrik karakteri her bir cümlesinde adeta ayrı bir hayat dersi verir nitelikte.Okurken sadece kelimelere odaklanmadım her bir sayfanın arasına gizlenen sessizliğe de kulak verdim ve kitabın büyülü dünyasına bînevi odadaki sessiz tanıklardan biri olan bir mum olarak ışınlandım.
• Sándor Márai ‘nin mekan olarak özellikle şatoyu seçtiğini düşünüyorum.Mekan karakterlerin ruh halini ve geçmişin ağırlığını daha da iyi yansıtamazdı. Ortamın loşluğu bir sis perdesi ardına gizlenen geçmişi;sessizliği,41 yıl 43 gün boyunca devam eden suskunluğu;odadaki dizaynın yıllar önce ile aynı olması karakterlerin görünüşleri değişse de ruhlarının değişmemesini temsil ediyor gibi geldi.
Kitap bana neleri sorgulattı?
•Sınıf farklılığı bir doslukta ne kadar önemlidir?
•Sadakat karşılık bekler mi?
•Bir insan ruhunu kemiren bir soruyla en fazla ne kadar savaşabilir?
•Eğer cevabını bildiğini düşündüğü bir soruysa neden kendisini bir bekleyişe hapseder?
•Ayrılıklarda gitmek mi daha zordur kalmak mı?
Ve son olarak
•Tutku kişiye mi yöneliktir arzunun kendisine mi?
Buna cevabım : arzunun kendisine yönelik olması
Bu kısmı biraz açmak istiyorum.Birinci neden:
Bence Henrik’in yoğun bir şekilde hissettiği, kendi ruhunda büyük anlamlar yüklediği bu dostluğun arka planında çocukluk dönemindeki sevgi eksikliği yatıyor.Çocukluğundan daha arkadaşlık duygusunu tatmadığı dönemlerde hastalandığı ve doktorun tek ihtiyacının sevgi olduğunu söylediği bir kısım vardı.Anne ve babasının da ona çok da sevgisini hissettirdiğine dair çok da izlenim yoktu ne yazıkki…
İkinci neden:
Henrik’in şair olmaktan bahsettiği kısımda ona hayır sen de baban gibi asker olacaksın dayatması yapılması olabilir.Bu kitapta çok açık söylenmiyor ama okuyucuya sezdiriliyor.Babasının Konrad hakkında söylediği “O başka türlüydü.” İfadesi de karakterimiz Henrik’i çok etkiliyor.Bende de şöyle bir düşünce oluştu.Acaba ya kıskanan taraf tam tersiyse?
ʜᴇɴʀɪᴋ ʜɪç ᴏʟᴀᴍᴀᴅığı ᴏ ʙᴀşᴋᴀ ᴛüʀʟüʟüğüɴ ᴇᴛᴋɪꜱɪɴᴅᴇɴ çıᴋᴀᴍᴀᴅığı ɪçɪɴ ʙᴜ ᴅᴏꜱᴛʟᴜğᴀ ʙᴜ ᴋᴀᴅᴀʀ ᴀɴʟᴀᴍ ʏüᴋʟᴇᴅɪʏꜱᴇ?
#280949905
Benim için kitabın en can alıcı yanı tam olarak bu…
Ama sonra düşündüğümde dostluk böyle bir kavram mıdır? Eğer dostlukta içten içe sürekli bir kıyaslanma ve yarış hali mevcutsa buna tam olarak
d͟o͟s͟t͟l͟u͟k͟ diyebilir miyiz?
•Kitapta en çok bütünleştiğim noktalardan biri de
𝑔𝑒ç𝑚𝑖ş𝑖𝑛 𝑔ö𝑙𝑔𝑒𝑠𝑖𝑛𝑑𝑒 𝑦𝑎ş𝑎𝑦𝑎𝑛 𝑘𝑎𝑟𝑎𝑘𝑡𝑒𝑟𝑙𝑒𝑟in olması…Bugünü ve anı çok yaşayamayan biri olarak karakterlerin kendi zihinlerinde yarım kalmış ve hesaplaşma temennisi içerisindeki beklentileri bana çok da yabancı gelen bir duygu değil.Okuyanlar bu uzun süreli bekleyişi biraz abartı ve gerçekdışı bulabilir.
Ancak bana göre bu insanın doğasında olan bir durum ”𝒯𝒶𝓂𝒶𝓂𝓁𝒶𝓃𝓂𝒶𝓂ış 𝒽𝒾𝓀𝒶𝓎𝑒𝓁𝑒𝓇“ ya 𝓏𝑒𝒾𝑔𝒶𝓇𝓃𝒾𝓀 etkisi ile zihinde tamamlanır. Ya da kişi kendisini yaşamda sonu olmayan bir 𝒷𝑒𝓀𝓁𝑒𝓎𝒾ş𝑒 teslim eder.Burda önemli olan nokta beklenenin gelmesinden ziyade bekleyenin hayat gayesini ve nedenini buna endeksleyip bir 𝓉𝓊𝓉𝓊𝓃𝓂𝒶 şekli yaratmasıdır.
• Tatar Çölü ‘ünde kahraman olmak “Drogo” için neyse
“Henrik” karakteri için de Konrad ile yüzleşmek aynı şeyi ifade ediyordu.Henrik’in amacı asla gerçekleri öğrenmek olmadı.Sadece yıllardır içten içe kendisiyle yaptığı onca söylemleri,şüpheleri,serzenişleri ve biriken cevapsız soruları sessiz bir şekilde karşısındaki asıl muhatabına haykırmaktı.Yıllardır aynaya yaptığı konuşmaları geçmiş yıllarda “ayna”sı olarak gördüğü(!) dostuna yapmak.Kitapta bir bölümde şöyle bahseder ondan “Biz tek yumurta ikizi gibiydik”
başka bir sayfada da “ ‘Castor ve Pollux’ tan bahseder.Bu kavram yunan mitolojisinde Zeus’un ölümlü ve ölümsüz olan iki oğlu olarak geçer.Ölümsüz olan kardeşiyle ölümsüzlüğü paylaşmak ister ve bunun üzerine gökyüzündeki takım yıldızına dönüşürler…Onlarda ona göre böyleydi işte…Böyle miydi bana göre? Bilmiyorum…
Ahh Henrik dostluğa bakış açımız seninle öyle benzer ki…Ama ne yazık ki dostluk konusunda benim kadar şanslı değilsin:)
İncelememi şu anonim sözle sonlandırmak istiyorum:
~“𝑍𝑎𝑚𝑎𝑛𝑙𝑎 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑢𝑙𝑚𝑢𝑠̧ 𝑠𝑜𝑘𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟 𝑔𝑖𝑏𝑖, 𝑦𝑎𝑟ı𝑚 𝑘𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑑𝑜𝑠𝑡𝑙𝑢𝑘𝑙𝑎𝑟 𝑑𝑎 𝑎𝑟𝑎 𝑠𝑜𝑘𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝑑𝑎 𝑘𝑎𝑦𝑏𝑜𝑙𝑢𝑝 𝑔𝑖𝑑𝑒𝑟 𝑚𝑖 𝑎𝑐𝑎𝑏𝑎?”~
Bence…
Kaybolmaz.
~Hem gökyüzünde boşuna mı bu kadar çok yıldız var ~··
2.995 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı senin önermenle okudum ve iyi ki okudum son zamanlarda beni en çok içine çeken kitaplardan biriydi. Ve şimdi incelemeni okurken bir kez daha görüyorum ki çok iyi bir okur ve inceleme yazarısın. Kendi yorumlarını kattığın kısımları okumak ayrıca keyifli ellerine sağlık💐
Bahar keskin
Gönderi Sahibi
“13 yıldır tüm düşünceleriniz benim için hep ayrı yerde oldu belli ki en az bir 13 yıl daha böyle olmaya devam edecek…”
“Bizim mumların da sonuna kadar yanması dileğiyle…”
🦋💙 🕯️✨
Yine çok detaylı ve etkileyici bir inceleme 😍 İyi ki bu kitabı bizlerle buluşturdun güzellik 🫶🏼 etkisi hâlâ sürüyor, ileri zamanda tekrar okunacaklar listeme ekledim🥰😍🧚🏻🦋
Bahar keskin
Gönderi Sahibi
Ayy beğenmene öyle çok sevindim ki 🙏
Resmen benim kitaplardaki kalite filtremsin✨🧚♀️🤗
Senden onay alınca ekstra mutlu oluyorum 🥳