Kalp/ Lav mı Love mu?Şiir
Bir röportajda rahmetli Ferdi TAYFUR'a röportaj muhabiri soruyor: Şarkılarınızda yazdığınız aşkları yaşadınız mı? Gülüyor. Onların hepsini yaşasam ben ohooo, biri bile ağır gibi bir şeyler diyor. Allah rahmet eylesin.
Bu anekdotu anlattım çünkü aynısını sayın Ömer Faruk bey'e sorma fırsatım olsaydı sorardım. Birini bile yaşasaydım, ohoo cevabını alacağımı düşünüyorum. Ama önemli olan da bu değil mi? Yaşadığını, hissettiğini herkes yazar. Bir şekilde yazar. Ama kainatın başkalarının hislerini de barındıran his kartelasının içinden çekip çıkarmak zordur. Mesela sürekli kadınları anladıklarını yazar durur yazarlar ama kimse, hiçbir erkek ve hiçbir kadın kendisi dışındaki hisleri tam olarak bilemez, anlatamaz. Şiir bunu yapmaya en yakın şeydir.
O yüzden ben şiir okurken tüm şiiri alıntılamam, tüm şiir benim için 'nefis' değildir, gerek de yoktur. Bir mısra yeter. Hatta bazen bir kelime. Çünkü ben şairin tüm hislerini anlayamıyorumdur. Mümkün değil.
"Seni deli gibi sevsem ruhun bile duymaz."
Beğendiğim bir cümle. Okudum ve 'haa napabilirsin ki gerçekten de' dedim. Hiç. Aynı hissi Cemal Süreya'nın "Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu, iki kere öpeyim desem üçün boynu bükük." dizelerinde hissederim. Kendi kendine cümleler bunlar. Ama benim için şiir böyle bir şey.
Sonra kitabın şöyle bir özelliği var; şiirin bir de müziği, şarkısı var. Şunu biliyorum, bazen sadece okumak duyguyu geçirmiyor. Ya da tam tersi sadece müziğin güzel olması. Bunu en çok yine Ferdi Tayfur dinlerken yaşarım. Hem müzik hem sözleri on numara beş yıldız.
Burada da ham şiiri istersen müzikle haslıyorsun. Tercih meselesi. Karekod okutarak şiire özel müziği dinleyebiliyorsun. Bence çok özel. Mesela benim beğendiğim bir şiirin karekodu yoktu ve dinleyemedim haliyle. Benden bir şey esirgenmiş gibi hissettim. Neden o şiir ve neden benim şiirimin şarkısı yoktu? Bilemiyorum.
Bu arada. Kapağın da ayrı bir olayı var sanki. Lav mı Love mu? Yoksa ikisi aynı şey mi? Bunu da sorabilirim.
Ömer Faruk beyin prososyal bir kişilik olduğunu biliyorum. Üretmek istemesini anlıyordum ama şiirlerini paylaşması bence başka bir seviye. Özeli özelleştirmesi çok özel olmuş diyeceğim. Emeğine ve yüreğine sağlık diliyorum.
Hapsettim kendimi bir zaman zindanına,
Seni görüp sana zarar vermemek için,
Terkettim seni bakmadan amanına,
Ufuklara dalıp ağlasan da için için...
Son olarak. Hayırlı zindanlar diliyorum herkese.
··
249 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yorumunuz için çok teşekkür ederim. Dediğiniz gibi prososyal bir kişi olarak empati yeteneği yüksek bir insanım. Yani bu şiirleri bir aşk yaşayarak yazmadım. İzlediğim ve beni etkileyen, karakter ile özdeşleştiğim film ya da dizilerdeki karakterlerin yaşadıkları acı, aşk v.b şeylerden etkilenerek yazdım bu dizeleri. Kitap kapağı konusuna gelince, insan acı çektikçe kalp harlanır önce köz olur sonra da kömürleşir. Yani artık hissizleşir ve acıya alışık hale gelir. Bu şiirlerin yazıldığı dönemi simgeliyor kapak. Acıya alıştığım, ve bu acıları mısralara aktardığım bir süreci ifade ediyor...🍀 Bu arada sizin şiiri de şarkı haline getireceğim. Söz :)
Seren
Gönderi Sahibi
O zaman kalp şöyle diyor olabilir; İçimde küllenmiş bir sevdanın alevi sönmekte, sevdadan yana bir yel estiğinde hemencecik alevlenmekte . Kaleminize sağlık.🪻🕊✨️