Her “merhaba”, bir “elveda”nın yankısıdır kulaklarımda. Sükûta hasretim, yitirdim böyle başlangıçlarda. Mecalim nicedir vedaların kamburluğunda.
Bir dal gibi kırılmışken rüzgârın ortasında, açar mı gönül yine bir ilkbaharda?
Bilirim, her tomurcuk filizlense de gönül dalında,
"Tasadır yaprağı ağaca rüzgârda."
Anıların karanlığında, kaç bahardır umudum böylesin?
Gönül eskir kaç baharda, bilen söylesin?
Geçmişin lekesi bulaşmışken sigaramın dumanına, her nefeste kirlenen gönlüm neylesin?
Yorgunum, umutsuzum, mesnetsizim... Ben böyle bir adamım işte, beni kim neylesin...
Nolur bilen söylesin, böyle mi olur insan sonbaharda?
··
3.934 Gösterim
2 Yorum
Çok güzel
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.