Ryu Murakami’nin Miso Çorbasında adlı romanı, Tokyo’nun yeraltı dünyasında geçen son derece karanlık bir anlatı. Başkarakter Kenji, turistlere Tokyo’nun gece hayatında rehberlik yapan genç bir adam. Yeni müşterisi Frank ise Amerikalı ve son derece tuhaf davranışlarıyla dikkat çekiyor. Roman, bu iki karakterin birkaç gün boyunca birlikte geçirdiği ürkütücü süreci anlatıyor.
Metin son derece rahatsız edici, hatta yer yer mide bulandırıcı unsurlar barındırıyor. Ancak asıl sorun tam da burada: Murakami, okuru sarsmak uğruna anlatısının derinliğini feda ediyor. Şiddet ve yabancılaşmayı anlamaya çalışmak yerine, bu temaları yalnızca bir şok unsuru olarak kullanıyor.
Kenji ve Frank, sembolik açıdan çok güçlü karakterlere dönüşebilecekken, tek boyutlu figürler olarak kalıyor. Yazarın dili yalın olsa da anlatımda bir soğukluk, bir yapaylık hissediliyor; sanki metin, yarattığı dehşetin kendisine bile inanmıyor. Bu da anlatıya gerçeklik duygusunu kazandıramıyor.
Murakami’nin amacını anlıyorum: okuru sarsmak, rahatsız etmek istiyor. Fakat sonuçta sadece tedirgin ve tatminsiz bir his bırakıyor. Karanlık atmosferine rağmen, o karanlıkta aradığım anlamı bulamadım. Bu roman, benim için hiç ama hiç olmadı.
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.