12 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Doğulan anında bir olan bu şey.
Düşünüb bölerek yarattı çok şey.
Düşünmek arıyor her zaman bir şey.
Dura da bilmez ki,olmasa bir şey.
Birliği yaratır yalnız anlamak.
Anlak bu ise bilgisiz bakmak.
Bilgisiz,hiç kimsiz cevabı bilmek.
Buna deniyor hiss ile görmek.
Hiss ile bakarak hayatı sezmek.
Cismin hareket yerini görmek.
Bakarak birine cevabı bulmak.
Vücuda değil de içine bakmak.
Diyelim bakıyom öyle kediye.
Soğuktan bükülmüş,girmiş köşeye.
Onun yaşadığın yaşadım ben de.
Anladım niye o,yapıyor böyle.
Bakıyorum birine çalışır öyle.
Yukarıdan bir eşya düşür eline.
O anda yaşadım bu şeyi ben de.
Peki bana ne olmuş yapırım böyle?
Ama o düşmemiş benim elime.
Yaşadım acıyı onunla birge.
O anda anladım vücud ayrıdır.
Bu ise yaşanan şeyi anlatır.
Her şey bu dünyada vardı ezelden.
Beden,hiss,duygular,düşünce ve ben.
Fikir,arzu,seçim,arayış,bilik.
Hepsi olsa da bunu görmedik.
Bu farklı yaşamdır anlayan çözer.
Yaşamın cevabın tam dakik görer.
O zaman anlar ki,sevgi nedir.
Anlamak sevgiyi yaratır bilir.
Derler cevabı düşünce verir.
Soru soruldukda fikir edilir.
Bilgi olmadığında düşünce neyler?
Cevap olarak bilmiyom söyler.
Sorunun cevabın fikir arıyor.
Ben kendim cevabı bularım diyor.
Öğrenir cevabı söz gibi fikir.
Sözlerle anlamaz,sadece bilir.
Fikir habersizdir cevap verenden.
Düşünür kendi dir yaşamı gören.
Sözleri fikire toplumdur veren.
Olmamış bizlere hissi gösteren.
Özgür olamadı yaşamda insan.
Bu sözün cevabın arıyor her an.
Sözlerin kurduğu rüyadan uyan.
Özgür olabilir bir tek anlayan.
Cisme yaşayan gösterir kendin.
Anlamak kıdadır yaşayan için.
İnsanlar cevabın arıyor sözün.
Çöze bilmediler yaşamın kendin.
Yaşamın cevabı hissi anlamak.
Hissi anlayıb da sevgiyi tatmak.
Her zaman bildirir yüçe yaşamak.
Hayatı çözerek beni anlamak.
Yaşamın cevabın göremeyen insan.
Aldanarak çaresiz kalır her bir an.
Çaresizdir doğru cevab arayan.
Yalnış ile kimdir rahat yaşayan?
Doğru neyin kıdasıdır yaşamda?
Ne yemekdir ne içmekdir dünyada.
Doğruya kim ulaşmamış durursa.
Her zaman zulmü yaşar dünyada.
Bu hayatta özgür olmayan insan.
Arayacak her zaman bir kahraman.
Bu fikri yaratır çözüm bulmayan.
Yaşamı bizlere hissdir anlatan.
Anladığı anda bilgiyiler arar?
Anlamazsa çaresizliği başlar.
Yaşayanda anlamama var gören?
Varsa nasıl yaşayıbdır o,gören?
Yaranmışı ne yarattı var bilen?
Canlı nedir bu cevabını var gören?
Canlı bizler formlara söyleriz.
O formu ne yaratır,ne yaşatır biliriz?
Formların boyutunu görürük.
Söyleriz ki o,küçüktür şu büyük.
Ayırırız bu zayıfdır bu güçlü.
Anlamayız onu var eden gücü.
Yine bakdık yüzde olan şeylere.
Bakılanlar doğru cevap verdi bize?
Niye kökenin göremeyiz ki,yine de?
Belki sözden çıkamadık öteye?
Soru soran cevap verir yinede.
Bunu yapanın çare var mı kendinde?
Soruları neden sorduğunu görmezse?
Kafası karışır doğrusunu bilmezse.
Soruları sorar çünki doğru yok.
Doğru varsa soruları soran yok.
Demek onda doğru başka,söz başka.
Gören bunu nereden bildik,söz başka?
Anladığı anda soru yaranmır.
Sözü bilmek için bilgi aramır.
Anlar ki,sözü toplar anlamır.
Anlamadan hiç rahat yaşamır.
Ruh sözünü söz olarak öğrendik.
Sözün bildik araştırma etmedik.
Ruh bedeni yaşatan şeydir dedik.
Söyleneni sizce bizler net bildik?
Ruh ve hissin arasındaki fark nedir?
Ölüm gelir,ruh bedeni terk edir.
Bakalım hiss de cismi terk eder?
Terk ederse cisim sizce ne eder?
Neyi nasıl yapaçağın ne biler?
Gören nasıl şeklini değişer?
Nasıl onda geçileni yaşayar?
Yaşananı geçip nasıl var olar?
Biri sonsuz,biri geldi gideri.
Biri neşe,biri verir kederi.
Biri sözsüz,biri yazır kaderi.
Biri özgür,biri yapar köleyi.
Hiss geçirip başkasına verelim
Onun nasıl olduğunu diyelim.
O,da bilgi alıp onu geçirsin.
Bilgi ile o,mümkün mü verilsin?
Bilgi ile hissi elde edebiliriz?
Yoksa onu geçirerek göreriz?
Sizce bizler canlılarla aynıyız?
Yoksa onları başka nasıl anlarız?
Ne biliriz gören o,da yorulmuş?
Belki açtır ve yahudda susumuş?
Düşünerek cevabı biz buluruz?
Yoksa cevabı hissden alıyoruz?
O,bizleri birbirmize sevdirir.
Yalnış yaparsak onları da bildirir.
Bize izzah eder neler doğrudur.
Hatalardan uzak tutar ve korur.
Gerçekleri bize sizce kim verir?
Yalnızca seven gerçekliği iletir.
Bizi sevenin sizce yalan söyler?
Şimdi bakalım onda yalan,yalnış var?
Bilgileri sizce neden toplarız?
Sözler toplar doğruya mı varmışız?
Sizce hissden sözleri mi alırız?
Ondan gelenleri biz mi toplarız?
Düştük benin ardınca,zevki tadarak biz.
Anlamayız o,nedir düşdük yaman ağa biz.
Hey fikir eder insan,bu huzur nerelerde?
İçdeki bu yangının,çaresi nerelerde?
Bizden önce insanlar anladılar bu fikir.
Vermez bize rahatlık,dediler sonun getir.
Sonra fikir etdiler onu öldürmek için.
Seçtiler yeni yollar ondan kurtulmak için.
Onu öldürmek için yüz tuttular kendine.
Çok fikir ederek cevap verdi o,bize.
Ey insanoğlu sense neden gören buradasın?
Yaşayanın yerine fikir çözüm arasın?
Sense canı taşayan canlı bedene sahip.
Aşağılayarak onu olmuşsun fikre sahip.
Şimdi söyle o,sana nasıl yardım da etsin?
Susturmusun onu sen,nasıl çözüm getirsin?
Bu yüzden daha sen,bilgi edinmelisin.
Karşına çıkan şeyi çözmek için bilmelisin.
Anlamadan nasıl sen olanları çözersin?
Bir çözüm bulamadıkda yalnız böyle edersin.
Elde etdik bilgiyi rahatlık gelsin diye.
Yoksa alır almaz tembellik geldi bize?
Belki tembellikden bilgileri topladı?
Anlamadı neden o,tembelliği yaratdı.
Tenbellik belki öyle soru sormak birine?
Şu halinle dinliyor sadece kimise.
Diyelim o,geçdiğin sözle ötürür bize.
Sözler alırız ondan,ulaşdık mı gerçeğe?
Belki de o,bizlere geçmediğin söylüyor?
O,da almış kimdense bize sözler söylüyor.
Her iki durumda da alırız sözleri biz.
Sözlere sahip olduk söyleyelim düzü biz.
Bak bu bir icatdır,anlasak doğruyu biz.
O,zaman anlaşılır neden söz öğreniriz.
Yine de anlamasak tekrar soru sorarız.
Sözleri toplayarak yine seçim yaparız.
Bak bu fikrin sonu anlayanda gelir?
Yoksa anlamadan söz toplamakla gelir?
Yani onda iki yol,biri fikir,anlamak.
Anlamağın kendisi fikir nasıl kuracak?
Reklam
Beyin güç harcar yüce olmaya.
Var olan hayata cevap bulmaya.
Koşar her zaman rahat yaşama.
Acıdan uzak durup özgür olmaya.
Düşünür anlamak güç talep edir.
Güçlü olmak için zaman tükedir.
Bu dünya yaşamın eziyet bilir.
Aldığı kararı deneyim verir.
Hala anlamadı canlı yaşamın.
Beyinde bağlılık verir kararın.
Yaşamın cevabın kendinde bilir.
Bu fikiri beyine bilgiler verir.
Bakınca yaşama yine düşündü.
Bu yaşam cevabın fikirde gördü.
Soruyu,cevabı verir bu fikir.
Bilgiler yanlışdır fikirler edir.
Soru sorulduğunuda bilgi izlenir.
Bilgi geçmişten gelir bilinir.
Bakarak bilgiye cevap verilir.
Bu cevap canlını çaresiz edir.
Canlının kendisi her anı yaşar.
Yaşamın cevabın kendisi bular.
İnsanlar bilgiye bağlanan anda.
Gerçeği aradı koça yaşamda.
Vücuda yaşam hareketin ne verir?
Gideçeği yeri açıkça gösterir.
Göstermezse nereye gitmeli şaşırar.
Enerjisi tükenir ulaşmaz son bular.
Arı neden çöle çıkar kovadan?
Bilmez şimdi nereye gitsin buradan?
Yollar seçib sonra mı gidecek?
Yoksa net olubda gidecek?
Peki tohumlar nasıl eder hareket?
Kış,ilkbahar,yaz,sonbaharı mı seçecek?
Karıştırsa yaşamına sona geler.
Nasıl doğru anı görüp çiçekler?
Peki insanlar nasıl eder haraket?
Açıksa neden iç böyle felaket?
Seçim yapar yoksa açık yolda yürür?
Açıksa yollar neden büyüyür?
Her geçen gün sorular da artar.
Günler geçer zamanı da daralar.
Cevap bulamaz sıkıntı yapar.
Sonra kendin zevk arayışına adar.