"Gerçekten hayatım büyük bir yalan olabilir. Bir yalan mıyım ? Kendimi aldatmak. Başkalarını. Başkaları kim ? Ne yapacağım ? Çırpınıp durmak.Hep böyle. Her gün aynı. Bu korkunç devam. Bıktım. Kafamdaki ses ? Bir tıngırtı artık..."
Gerçek nedir ? Elle tutulabilir olması , bir kütle olması kanıtlar mı bize varlığını.Peki sizin hayatınız gerçek mi, yoksa düş gücünün bir oyunu mu ? Sürekli kendimizi kandırıp hayata pembe gözlüklerin altından baktığımız gerçeği ile yüzleşmek ne kadar zordur aslında. İçimizdeki binlerce iyi - kötü , doğru - yanlış seslerle baş edebilmek, onları dizginleyebilecek kudrete sahip olmak kolay bir durum değildir. Tabi bunun faydalı yönleri de vardır. Sanat gibi... İç yoğunluğu , bireye mükemmel bir hayal gücü olarak dönüş yapabilirse tâbi. İnsan önce kendine söz geçirebilmek için çabalar.
Tam yirmi iki günlük serüvenim, bugün son buldu.. Başlarda sevmediğim, beni yoran satırlar sonlara doğru bir varoluş hikayelerine döndü ruhumda. Bazı yerlerde iç çektirip o sanrılara, bazı yerlerde uzattığı için sövdüm yazara. Kalemini de tanıyordum oysa ki..( bildiğini sanan insan yanılır) Dili kolay ve anlaşılır değil. Dikkatle okumanız gereken, her satırın üzerinde uzun uzun düşünmeli bir eser. Zordu anlayacağınız... İtiraf ediyorum ki zor ve ötesinde
Dokuz öykü başlığının yer aldığı, kendi içinde katmanlara ayrılan "Edgü" tarzı toplu öyküler. (181 adet) İçinde bireyi ve hezeyanlarını hissettiğiniz, düzene ve düzensizliğe ince espirilerle yaklaşılmış. Ellili yılların insan profili, doğunun o ince ve bir o kadar da kaba olan motiflerini işlemiş satır satır.
"Bizler tam anlamıyla bir yalnızlıkla yazdık."
Şu söz neler anlatmaz ki anlayana...
Kitapla ve sevgiyle kalın
·
117 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
