Kürk Mantolu Madonna
Kürk Mantolu Madonna
En nihayetinde insanız dediğimiz noktalarda kendimize yaptığımız hafifletici yargıları başka birinin yargılanacağı zaman çok bir acımasız oluyoruz sanki
Belki de bir çoğunuzun aksine ben Raif’e kızmadım, kızamadım
Gençken her şey daha mümkün görünüyor ihtimali olan şeyler çok basitçe kabul görünebiliyor
Raif çok da ciddiye alınmadığı bir ailenin içinde büyümüş hayallerini ailesinin istekleri ne karşılık geri planda tutmuş soğuk ve anlamak üzerine pek de deneyim kazanamamış yolunu bulamamış bir çocuk.
Bazen bize cesaret veren şeyler her zaman zamanında yanımızda olmaz , bazen bir şeyleri anlamak için iki kez aynı şeyi kaybetmek gerekir
Maria nın inançsızlıkla geçirdiği yılların raif in bilmediği duygularla bir araya gelmesi ikisinin her anda adını koyamadıkları hemdem oluşları ve inatla korkularını bastırıp sessiz kalışları, kaçışları…
Kaçmak her zaman bir yerlere gitmek eylemi değidir fikrimce, insan birinin gözünün içine bakarkende kaçabilir
Başka türlü olabilmeyi ne çok isterdim diyor
Yani kendimden taşıp sana dolmayı ne çok isterdim
Ve zaman biz planlar yaparken bizden önce kararlar verip bizi yeni planlar içine sokmaya bayılır
Babasının ölümü üzerine dönmek durumunda kalışı ve Maria dan gelen mektupların son buluşu
Tamam biliyorum belli ki , kızılmış raif e ama kimse uzunca mektuplar yazıp cevap gelmemesini , ve içine attığı şeyleri saklayan Maria yı ve defalarca bir şeyler anlamak pahasına aynı şeyleri okuyan Raif İ ve günün sonunda
Tüm duygularının yaşının ve hayatının sevgisizlik üzerine kurulan bir adamın sevgiyi bulduğu yerde terkedildiğini düşünüp, yaşadığı nefes alabildiği her duyguyu içinde ki adalet terazisinde tartmadan hapse tıkıp yaşamamayı hayatına henüz nefes alıyorken koyan bir adamı idam etmiş olmaz mıyız
Hepimiz hayatımıza devam ediyoruz, bazen bazılarımız daha az korkak oluyor ve Berlin’e geri dönüyor, bazılarımız ise cesur oluyor yalnız kırgınlığımız o kadar büyük oluyor ve korkmak o kadar kolay geliyor ki
Hayatına yaşamadan devam etmesinin ardından yıllar sonra bu sefer tutunduğu bütün her şeyin bir ölüye hem içinde hem dışında ettiği haksızlık karşısında tekrar yaşamdan korkması ve ihtimallerin bile gidişi sizce de acı değil midir.
Raif değerlendirirken biraz daha analitik olunması gerektiğini düşünmekteyim.
Maria kadar raif de suçluydu ve yine Maria kadar raif de suçsuzdu
Belki biz yaşasaydık raif kadar güçlü olamayabilirdik
Birini arayıp bulup sevip sonrasında sevmemek için türlü sebepleri her seferinde severek yaşayan birini düşünün
Raife kızmıyorum , çocuğuna sahip çıkması hemen belki o anda asla mümkün olamazdı, kısa bir anın içinde bu kadar kırgınlığın kendini suçlamanın arasına böyle şeyleri hemen almak öyle kolay olamazdı
Kaldı ki yıllarca kendinden vazgeçildiğini düşündü…
Maria puder…
Maria nın hatası besbelli sevdiği adam için onu üzme ihtimali olan her şeyi içinde yaşamaktı
Maria biraz özgür bıraksaydı kendini, Maria biraz daha adım atsaydı
Çağırırsan gelirim demek yerine bende geliyorum deseydi
Ah Maria cım sende korktun , belli ki korktun
İkisi de birbirini kaybetmemek uğruna nasıl kaybediyorlar ama
Bedenler yanyana olamayabiliyor fakat ruhlar ebediyen akılda bir odada kalıyor..
Kitabı oldukça sevdim ama kolaya kaçıp raifi suçlayamayacağım üzgünüm, hayat bilinmezliklerle ve bizim belki de hiç yaşamadığımız belki hiç yaşayamayacağımız duygularla dolu.
İyi geceler diliyorumRoman
Kürk Mantolu Madonna
En nihayetinde insanız dediğimiz noktalarda kendimize yaptığımız hafifletici yargıları başka birinin yargılanacağı zaman çok bir acımasız oluyoruz sanki
Belki de bir çoğunuzun aksine ben Raif’e kızmadım, kızamadım
Gençken her şey daha mümkün görünüyor ihtimali olan şeyler çok basitçe kabul görünebiliyor
Raif çok da ciddiye alınmadığı bir ailenin içinde büyümüş hayallerini ailesinin istekleri ne karşılık geri planda tutmuş soğuk ve anlamak üzerine pek de deneyim kazanamamış yolunu bulamamış bir çocuk.
Bazen bize cesaret veren şeyler her zaman zamanında yanımızda olmaz , bazen bir şeyleri anlamak için iki kez aynı şeyi kaybetmek gerekir
Maria nın inançsızlıkla geçirdiği yılların raif in bilmediği duygularla bir araya gelmesi ikisinin her anda adını koyamadıkları hemdem oluşları ve inatla korkularını bastırıp sessiz kalışları, kaçışları…
Kaçmak her zaman bir yerlere gitmek eylemi değidir fikrimce, insan birinin gözünün içine bakarkende kaçabilir
Başka türlü olabilmeyi ne çok isterdim diyor
Yani kendimden taşıp sana dolmayı ne çok isterdim
Ve zaman biz planlar yaparken bizden önce kararlar verip bizi yeni planlar içine sokmaya bayılır
Babasının ölümü üzerine dönmek durumunda kalışı ve Maria dan gelen mektupların son buluşu
Tamam biliyorum belli ki , kızılmış raif e ama kimse uzunca mektuplar yazıp cevap gelmemesini , ve içine attığı şeyleri saklayan Maria yı ve defalarca bir şeyler anlamak pahasına aynı şeyleri okuyan Raif İ ve günün sonunda
Tüm duygularının yaşının ve hayatının sevgisizlik üzerine kurulan bir adamın sevgiyi bulduğu yerde terkedildiğini düşünüp, yaşadığı nefes alabildiği her duyguyu içinde ki adalet terazisinde tartmadan hapse tıkıp yaşamamayı hayatına henüz nefes alıyorken koyan bir adamı idam etmiş olmaz mıyız
Hepimiz hayatımıza devam ediyoruz, bazen bazılarımız daha az korkak oluyor ve Berlin’e geri dönüyor, bazılarımız ise cesur oluyor yalnız kırgınlığımız o kadar büyük oluyor ve korkmak o kadar kolay geliyor ki
Hayatına yaşamadan devam etmesinin ardından yıllar sonra bu sefer tutunduğu bütün her şeyin bir ölüye hem içinde hem dışında ettiği haksızlık karşısında tekrar yaşamdan korkması ve ihtimallerin bile gidişi sizce de acı değil midir.
Raif değerlendirirken biraz daha analitik olunması gerektiğini düşünmekteyim.
Maria kadar raif de suçluydu ve yine Maria kadar raif de suçsuzdu
Belki biz yaşasaydık raif kadar güçlü olamayabilirdik
Birini arayıp bulup sevip sonrasında sevmemek için türlü sebepleri her seferinde severek yaşayan birini düşünün
Raife kızmıyorum , çocuğuna sahip çıkması hemen belki o anda asla mümkün olamazdı, kısa bir anın içinde bu kadar kırgınlığın kendini suçlamanın arasına böyle şeyleri hemen almak öyle kolay olamazdı
Kaldı ki yıllarca kendinden vazgeçildiğini düşündü…
Maria puder…
Maria nın hatası besbelli sevdiği adam için onu üzme ihtimali olan her şeyi içinde yaşamaktı
Maria biraz özgür bıraksaydı kendini, Maria biraz daha adım atsaydı
Çağırırsan gelirim demek yerine bende geliyorum deseydi
Ah Maria cım sende korktun , belli ki korktun
İkisi de birbirini kaybetmemek uğruna nasıl kaybediyorlar ama
Bedenler yanyana olamayabiliyor fakat ruhlar ebediyen akılda bir odada kalıyor..
Kitabı oldukça sevdim ama kolaya kaçıp raifi suçlayamayacağım üzgünüm, hayat bilinmezliklerle ve bizim belki de hiç yaşamadığımız belki hiç yaşayamayacağımız duygularla dolu.
İyi geceler diliyorum·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.