Behzat Ç.’nin toplumsal bir figüre dönüşmesinde, Serbes’in kullandığı dil ve tekniklerin payını yadsımamak gerekir. Onu okurken ya da izlerken, sanki tüm diyalogların içinde kendinizi buluyorsunuz.
Roman tekniği açısından bakıldığında, Son Hafriyat’ta flashback (geri dönüş) ve iç monolog unsurlarının son derece yerinde kullanıldığını görüyoruz. Ayrıca birkaç noktada söz sanatlarından telmihe de başvurulduğunu söylemek mümkün.
Bu arada Emrah Serbes, satır aralarında “İki çay söylemiştik, orada biri açık” diyerek Cemal Süreya’ya; “Sözde Kızlar” ifadesiyle ise Peyami Safa’ya selam çakmayı ihmal etmiyor. :))
Son Hafriyat, Ankara’nın ayazı kadar keskin, ama bir o kadar da içe işleyen bir roman.
Herkese keyifli okumalar dilerim :))
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.