Zülfü Livaneli'nin kitapları dil ve anlatım bakımından yine büyük bir edebiyat zevki vermiyor. Ancak insana yakın gelen konu ve hemen herkesin anlayabileceği basit dille meselesini anlatabiliyor. Ben bu kitabın editörü olsaydım yazarın neredeyse arka arkaya kullandığı "bir" sıfatını azaltmaya gayret ederdim. Kitap, Livaneli'nin hayatından izler taşıyor. Livaneli, diktatörler tarafından yönetilen ülkelerde işkence gören aydınların zamanla ülke yönetimine iktidarına geldiğini Türkiye'de ise bunun böyle sonuçlanmadığını sonsöz olarak yazıyor. Kitabın izleği zaman zaman kopuyor; buna çok sık verilen ara başlıklar da neden olmuş olabilir. Kitabı 2 gün içinde bitirdim. Kolay okunuyor.