Ahmet Erhan'ın okuduğum bu ilk kitabıydı. Kitap yaşam, ölüm, yalnızlık, çocukluk, ve kişisel acılar üzerine çok güzel şiirleri var. Hem bireysel hem de toplumsal bir yas duygusu hissettim. Ahmet Erhan kendi gençliğini, ailesini, kayıplarını hüzünlü ve acıklı bir dille anlatır.
Ara ara Fuzuli gibi melankolik bir hava aldım kitaptan. Şiirleriyle sanki yaşadığı dönemleri, hissettiği duyguları öyle güzel anlatmış ki hayran kaldım.
Şiirlerinde 1980 sonrası yaşanan olaylara göndermeler de var sanırım, bu durum diğer incelemeleri okuyunca daha anlaşılır şekilde kendini gösterdi bana
Kitapta bahsedilen “gömülmek” yalnızca fiziksel ölümü değil, umutlarının ve hayallerin çöküşüdür aslında. Beğendiğim bir kitaptı. okumaktan keyif aldım. Bana bu kitabı tavsiye eden @62847466mv hanıma teşekkür ederim :).
·
1 +1'leme
·684 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
