Ayfer TunçAyfer Tunç
Bu kitabı okurken sanki içimde bir kapı açıldı. Mürşit’in sıkışmışlığı, kendi hayatının içinde adım atamayan bir adam oluşu, o kadar tanıdık ve gerçekti ki… Her satırda insanın içini acıtan bir gerçeklikle yüzleştim.
Ayfer Tunç’un dili yine çok güçlü; sade ama derin, sanki bir bıçak gibi yavaşça kesiyor. Mürşit’in oğluna duyduğu beklenti, kendi hayatının yükünü ona devretme çabası ve aslında hiçbir yere sığamaması… Tüm bunlar içime oturdu.