Onur, Kan ve Biraz da Sapkınlık1000Kitap
Tabi ki Hafif Spoiler İçerir!!!
Kitabın kapağını gördüğümde “Japon samuray onuru, biraz zen felsefesi, biraz çay ritüeli…” diye bir beklentiye girmiştim. Zaten toplu kitap siparişi verdiğimde en çok bu kitabı merak ediyorum diye de belirtmiştim. :) Ama 
Cuniçiro Tanizaki amcamız sağolsun başka bir manyaklık kanalına bağlanmış. Aşkı, tutkuyu, şiddeti, sapkınlığı aynı kazana atıp kaynatmış. Ortaya da epey tuhaf bir çorba çıkmış. :)
Daha ilk sayfalarda kelleler havada uçuşuyor. Ama bu kelleler sadece kesilmiyor, özenle temizleniyor, parlatılıyor, süsleniyor. Bir ekip var, ölüleri restore ediyor resmen. Adamlar ölümden estetik çıkarıyor.
Yani Japon sanatı dediğin bu muymuş kardeşim?
Biz daha sabah saçımızı tarayamıyoruz, adamlar ölü kafayı cilalıyor.
Sonra hikayeye bir kadın giriyor. (Klasik işte :)) Bir tebessüm uğruna, adam (tabi daha çocukumsu :)) savaş alanına koşuyor, kralın kafasını kesecek. Bak hele bak bak.! Sen büyüdünde er meydanına mı koşuyorsun :) Ama olay tabii ki planlandığı gibi gitmiyor yetişemiyor, panikle kralın burnunu kesip kaçıyor. Ve o an anladım ki bu kitapta hiçbir duygu normal değil. Ha! Unutmayayım! bide burunsuz kelleye “Kadın başı” ismini vermişler. Neyse bu kısımlara çok ayrıntılı girmeyeceğim okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır.
Gelelim ilerleyen bölümlere…Bazı sahneler öyle abartılmış ki, duygudan çok mide bulandırıyor.
Erotizmle vahşet arasındaki çizgiyi yazar bilerek silmiş belli ki, ama bazen bu silik çizgi hikayeyi derinleştirmiyor, sadece karartıyor.
Bir yerden sonra “bu karakterler ya kafayı yemiş, ya da yazar fazla keyif aldı yazarken” diyorsun. Ooo yazar keyif almış ne demek uçuşa geçmiş mübarek :)
Yine de, Tanizaki’nin dili beni garip bir şekilde içine çekti. Okurken ara ara bazı yerlerde tiksindim bazen de hayran kaldım.
Mesela şöyle bir cümle vardı:
“Kafalar da yüzler gibi zamanla anlamını yitirir; güzellik sadece ilk bakışta diridir.”
Bu satır, kitabın kalbini özetliyor aslında.
Her şeyin yüzeyini parlatıyoruz ama çürümesini engelleyemiyoruz.
Sonuç?
Musaşi Lordu'nun Gizli Yaşamı, kesinlikle herkeslik bir kitap değil. Yani romantizm bekleyenlerin değil, kendi karanlığını merak edenlerin kitabı bu.
Cuniçiro Tanizaki amcamız sağolsun başka bir manyaklık kanalına bağlanmış. Aşkı, tutkuyu, şiddeti, sapkınlığı aynı kazana atıp kaynatmış. Ortaya da epey tuhaf bir çorba çıkmış. :)
Daha ilk sayfalarda kelleler havada uçuşuyor. Ama bu kelleler sadece kesilmiyor, özenle temizleniyor, parlatılıyor, süsleniyor. Bir ekip var, ölüleri restore ediyor resmen. Adamlar ölümden estetik çıkarıyor.
Yani Japon sanatı dediğin bu muymuş kardeşim?
Biz daha sabah saçımızı tarayamıyoruz, adamlar ölü kafayı cilalıyor.
Sonra hikayeye bir kadın giriyor. (Klasik işte :)) Bir tebessüm uğruna, adam (tabi daha çocukumsu :)) savaş alanına koşuyor, kralın kafasını kesecek. Bak hele bak bak.! Sen büyüdünde er meydanına mı koşuyorsun :) Ama olay tabii ki planlandığı gibi gitmiyor yetişemiyor, panikle kralın burnunu kesip kaçıyor. Ve o an anladım ki bu kitapta hiçbir duygu normal değil. Ha! Unutmayayım! bide burunsuz kelleye “Kadın başı” ismini vermişler. Neyse bu kısımlara çok ayrıntılı girmeyeceğim okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır.
Gelelim ilerleyen bölümlere…Bazı sahneler öyle abartılmış ki, duygudan çok mide bulandırıyor.
Erotizmle vahşet arasındaki çizgiyi yazar bilerek silmiş belli ki, ama bazen bu silik çizgi hikayeyi derinleştirmiyor, sadece karartıyor.
Bir yerden sonra “bu karakterler ya kafayı yemiş, ya da yazar fazla keyif aldı yazarken” diyorsun. Ooo yazar keyif almış ne demek uçuşa geçmiş mübarek :)
Yine de, Tanizaki’nin dili beni garip bir şekilde içine çekti. Okurken ara ara bazı yerlerde tiksindim bazen de hayran kaldım.
Mesela şöyle bir cümle vardı:
“Kafalar da yüzler gibi zamanla anlamını yitirir; güzellik sadece ilk bakışta diridir.”
Bu satır, kitabın kalbini özetliyor aslında.
Her şeyin yüzeyini parlatıyoruz ama çürümesini engelleyemiyoruz.
Sonuç?
Musaşi Lordu'nun Gizli Yaşamı, kesinlikle herkeslik bir kitap değil. Yani romantizm bekleyenlerin değil, kendi karanlığını merak edenlerin kitabı bu.·
76 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
