biR’ münZ’evî üstâd…: "Ley’Lâ Buz Dağının Ardında": Ley’Lâ Buz Dağının Ardında Ley’Lâ… Buz Dağının Ardında Sessizlik… kalemimin ilk kelimesidir, Dünya gürültüyle başlar, ben sükûtla yola çıkarım. Çünkü bazı sesler duyulmaz, hissedilir ve her his, gecenin koynunda bir harfe dönüşür... Benim denizim buz tutmuştur; martılar bile susmuştur ufukta. Ama o sessizliğin ardında bir yankı var, bir isim: Ley’Lâ… O ne bir sevgiliydi, ne de bir hayal; O kalemin her sessizliğinde yankılanandır… Yola çıktım; gökyüzüyle deniz arasında, yağmurla konuşur, rüzgârla susarım. Heybem kelimelerle dolu, her biri bir parça yakamoz, her biri bir dua gibi ağır… Yazdığım her satır görünmez, ama kalemimin her titreyişinde var olur. Ben artık kelimeleri aramıyorum, kelimeler beni buluyor; her biri bir parça eriyen buz gibi,...

Ley’Lâ… Buz Dağının Ardında Sessizlik… kalemimin ilk kelimesidir, Dünya gürültüyle başlar, ben sükûtla yola çıkarım. Çünkü bazı sesler duyulmaz, hissedilir ve her his, gecenin koynunda bir harfe dönüşür... Benim denizim buz tutmuştur; martılar bile susmuştur ufukta. Ama o sessizliğin ardında bir yankı var, bir isim: Ley’Lâ… O ne bir sevgiliydi, ne de bir hayal; O kalemin her sessizliğinde yankılanandır… Yola çıktım; gökyüzüyle deniz arasında, yağmurla konuşur, rüzgârla susarım. Heybem kelimelerle dolu, her biri bir parça yakamoz, her biri bir dua gibi ağır… Yazdığım her satır görünmez, ama kalemimin her titreyişinde var olur. Ben artık kelimeleri aramıyorum, kelimeler beni buluyor; her biri bir parça eriyen buz gibi, kalbimin denizine düşüyor. Şair susar bazen; çünkü bazı cümleler sadece gözle yazılır, bazı dualar da sözyaşıyla… Ben, o sessizliğin içinde yankılanan sesim; adı Ley’Lâ… sureti sükût, rengi geceden de gece… Ve eğer biri sorarsa: “Sen hangi kıza şiir yazıyorsun ?” Cevabım rüzgâr gibi olacak: “Ben kimseye yazmıyorum, ama her harfinde bir Ley’Lâ gizli…”🖋️

biR’ münZ’evî üstâd…

Şiir

192 Gösterim

2 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

Gönderi Sahibi

Gönderi Sahibi