Sarı Yüz üzerineEdebiyat
R.F. Kuang’ın Sarı Yüzü, yayıncılık dünyasının karanlık köşelerine ışık tutan bir roman. Hikâye, Athena Liu’nun ölümünden sonra el yazmasını çalan Juniper Hayward’ın yükselişini anlatıyor. Ancak bu yükseliş, sadece bir karakterin değil, edebiyatın etik sınırlarının da sorgulanmasına neden oluyor.
Hikaye genel olarak güzel ama bu denli abartılması bana sosyal medya şişirmesi olduğunu hissettirdi.
Bana göre Sarı Yüz, Juniper’ın iç hesaplaşmasından çok, edebiyatın “kimin sesi duyulur” sorusuna verdiği çarpıcı ama bir çok başka örneği de olan bir yanıt. Çünkü bu temalar, daha önce Jean Rhys’in Geniş Sargasso Deniz'inde, Margaret Atwood’un Kör Suikatsçi'sinde ve Elena Ferrante’nin Benim Olağan Üstü Akıllı Arkadaşım'ı gibi kitaplarda çok daha derinlikli biçimde işlendi. Kuang’ın romanı, bu örneklerin izini taşıyor ama sosyal medya pazarlamasına uygun biçimde parlatılmış.
Kitabın başarısı biraz da Kuang’ın zekice kurduğu sosyal medya stratejisinden geliyor: Athena Liu’nun hikâyesini çalan Juniper gibi, Kuang da yayıncılık dünyasının çelişkilerini ifşa ediyor. Bu, sosyal medyada kolayca alıntılanabilir, tartışılabilir, “gündem yapılabilir” bir kitap örneği mesela.
Kuang’ın metni, sosyal medya tartışmalarına uygun biçimde keskinleştirilmiş. Velhasıl güzel evet ama bu kadar abartmaya değer mi emin olamadım.
Kitap zevki tamamen e göre bir kavramdır bu sebeple bunlar benim kişisel düşüncelerim. Benim sevmediğim bir metni bir başkası hayran kalarak okuyabilir.
Teşekkürler,
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.