Otobiyografik tarzda bir kitap. Rus edebiyatında alıştığımız kadar bir duygu yoğunluğu yok bence. Bu kitaba özel olabilir, Tolstoya özel olabilir, ya da Rus edebiyatının bir özelliği bilmiyorum ama şunu fark ettim ki bir acı olmadığı durumdaki duyguları hissettirmek çok zor. İnsan en iyi acı çeken birisine karşı empati yapabiliyor. Kitabın 'Acı' bölümü beni en çok etkileyen bölümü oldu. Hoş uzun bir kitap değil ama dolu bence içeriği.