Gündüz Vassaf'ın 1986-1987 yıllarında kaleme aldığı, hayata dair denemelerin bulunduğu, ara ara karıştırıp okuyacağımız bir başucu kitabıdır.
Yaklaşık 40 yıl önce yazılsa da özünde hayat yine aynı. Bazı kavramlar, değerler zamanla değişirken, başka bir duruma dönüşürken özü hiçbir zaman değişmiyor.
Kitabı okurken katıldığımız ya da katılmadığınız durumlar var elbette. Kitabın güzelliği bu kavramlara farklı bir pencereden bakabilme imkanı sunmasıdır.
Hayatın içinde koşuştururken unuttuğumuz, farkına varmadığımız, baktığımız ama görmediğimiz durumları hatırlıyoruz, farkına varıyoruz ve görüyoruz.
Her bölüm ayrı güzel ve keyifli olsa da aşağıda yazdığım bazı bölümleri okumak biraz daha keyifli ve güzeldi bana göre.
-Geceye Övgü
-20. Yüzyıl Delileri Artık Özgür Değiller
-Seçmeme Özgürlüğü
-Ölüm Unutkanlığı
-Yaşasın Anlaşmazlık
-Hayata Karşı Amaçlar
-Müjde! Çocuğumuz Oldu
-Şu Sihirli 'An'
-Ah, Minen Aşk!
Cehenneme Övgü kitabından sonra yazarın buna benzer olduğunu düşündüğüm Cennetin Dibi kitabını mutlaka okuyacağım.
Kitaptan çok fazla alıntı yaptım. Bunlardan bir tanesiyle noktayı koyuyorum.
"Yirminci yüzyılda birer görüntü tüketicisi haline geldik." (Sayfa 209)
İyi okumalar