Ermiş ile tanıdığım Halil Cibran’ın Kırık Kanatlar’ı, trajik bir aşk hikayesi. Güzeller güzeli Selma Karami ile anlatıcı Halil’in toplum baskılarıyla çevrili şiirsel öyküsü. Her ne kadar metin yalnızca bir aşk romanı olmanın ötesine geçip geleneksel değerlerin birey üzerindeki tahakkümünü, özgürlüğü, kaderi ve sevginin yüceliğini konu alsa da, Cibran’ın bu hikâyeyi işleyiş biçimi bana fazlasıyla romantik ve oryantalist geldi.
Yazarın dili zarif, imgeleri etkileyici; fakat bu estetik yoğunluk, duyguların doğallığını gölgeliyor. Her şey bir tiyatro sahnesinde oynanıyormuşçasına kusursuz ve abartılı. Bu yapaylık, metni duygusal açıdan güçlü kılmak yerine, benim için mesafeli bir hâle getirdi.
Kırık Kanatlar, kuşkusuz dönemi için cesur bir metin; bireysel arzuların dini ve toplumsal sınırlarla çatışmasını dile getiriyor. Ancak benim gözümde, derin bir sorgulamadan çok duygusal bir masal havası taşıyor. Fazla romantik, fazla idealist, hatta biraz fazla “Doğu masalı”. Ne yazık ki olmadı.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.