RİYAKARLIĞIN KOMEDİSİ!!Edebiyat
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım!
Bu akşam sizlere çok sevdiğim bir oyunu tanıtacağım. Aslında bu yazıyı Instagram sayfam için hazırlamıştım, ama bir tık genişletip sizlerle de paylaşmak istedim. Bu platformda paylaştığım incelemelerime göre biraz daha kısa olacak ama anlatmak istediğimi yine de anlatabildim. :))
Hazırsanız başlayalım…
Molière , çok sevdiğim Fransız oyun yazarıdır.
Onun oyunları sadece güldürmez; toplumu, ahlak anlayışını, ikiyüzlülüğü ve insanın kendini kandırmasını hicveder. Şimdiye kadar 3 eserini okudum, fakat kalan eserlerini de okuyacağım mutlaka çünkü kendisi tam bir tiyatro adamı… Babası saray çalışanlarından olmasına rağmen o sarayın rahat hayatını bırakıp kendini tiyatroya adamış birisi. Hem yazarlık, hem oyunculuk hem yönetmenlik yapmış; yani sahnenin her alanında yer almış. Gezici tiyatro ekibi kurup Fransa’yı dolaşmış, halkın her kesiminin dertlerini, insanların karakterlerini gözlemlemiş ve bunları ustalıkla oyunlarında kullanmış bir adamdan bahsediyorum. Bütün bunları göz önüne aldığımızda oyunlarının her anlamda bu kadar kaliteli olduğuna şaşırmamak gerekiyor…
Yazarımız bu eserinde ise din kisvesiyle, sahte ahlakla insanların kandırılmasını hicvediyor. Tartüffe isimli riyakar bir adamın, erdem maskesi altında, saf bir aileyi nasıl kandırdığını anlatıyor. Ama aslında bu sadece bir evin hikâyesi değil… Toplumun, kör itaatin hikâyesi…
Kitap zeka dolu, gülümseten diyaloglarla dolu; hatta kendinizi kahkaha atarken bile bulabilirsiniz. Fakat bu kahkahaların altında acı bir şey var: Tartüffe’lerin günümüzde de hala var olduğu gerçeği... İnsanların dini duygularını sömürerek çıkarları doğrultusunda hareket eden bir güruh, ve o güruh ne yaparsa yapsın körü körüne bağlı büyük bir topluluk güncelliğini koruyor maalesef…
Oyun ilk yazıldığında ruhban kesiminin ve kilisenin tepkisi yüzünden yasaklanmış. Yazar sonradan sonunu kraliyetin hoşuna gidecek şekilde değiştirmiş. Zaten son kısmı okuduğunuzda kralı çok abartılı şekilde övdüğünü görünce bir gariplik, bir ironi olduğunu anlayacaksınız. Beni çok güldürdü bu kısım. :))
Kitabı okurken çocukluğumda yayınlanan “Olacak O Kadar” programını hatırladım. O da toplumsal olayları ve ülke yöneticilerini mükemmel şekilde hicvediyordu. Güldürürken sorgulatıyor, gerçekleri —hem de TV gibi geniş bir kitle iletişim aracı ile— her eve sokuyordu. Şimdilerde ise bu tarz şeylere hasret kaldık, artık çok büyük cesaret istiyor bir şeyleri eleştirmek hatta hicvetmek… Bu konuda daha da bir şeyler söylemek isterim aslında ama “Silivri soğuktur.” deyip susuyorum.. :))
Bu arada İstanbul’da yaşayanlara İBB Şehir Tiyatrolarındaki oyununa da gitmelerini tavsiye ederim, mükemmeldi…
Bol sorgulamalı, okumalı günleriniz olsun..
Kitap ile kalın.
Molière , çok sevdiğim Fransız oyun yazarıdır.
Onun oyunları sadece güldürmez; toplumu, ahlak anlayışını, ikiyüzlülüğü ve insanın kendini kandırmasını hicveder. Şimdiye kadar 3 eserini okudum, fakat kalan eserlerini de okuyacağım mutlaka çünkü kendisi tam bir tiyatro adamı… Babası saray çalışanlarından olmasına rağmen o sarayın rahat hayatını bırakıp kendini tiyatroya adamış birisi. Hem yazarlık, hem oyunculuk hem yönetmenlik yapmış; yani sahnenin her alanında yer almış. Gezici tiyatro ekibi kurup Fransa’yı dolaşmış, halkın her kesiminin dertlerini, insanların karakterlerini gözlemlemiş ve bunları ustalıkla oyunlarında kullanmış bir adamdan bahsediyorum. Bütün bunları göz önüne aldığımızda oyunlarının her anlamda bu kadar kaliteli olduğuna şaşırmamak gerekiyor…
Yazarımız bu eserinde ise din kisvesiyle, sahte ahlakla insanların kandırılmasını hicvediyor. Tartüffe isimli riyakar bir adamın, erdem maskesi altında, saf bir aileyi nasıl kandırdığını anlatıyor. Ama aslında bu sadece bir evin hikâyesi değil… Toplumun, kör itaatin hikâyesi…
Kitap zeka dolu, gülümseten diyaloglarla dolu; hatta kendinizi kahkaha atarken bile bulabilirsiniz. Fakat bu kahkahaların altında acı bir şey var: Tartüffe’lerin günümüzde de hala var olduğu gerçeği... İnsanların dini duygularını sömürerek çıkarları doğrultusunda hareket eden bir güruh, ve o güruh ne yaparsa yapsın körü körüne bağlı büyük bir topluluk güncelliğini koruyor maalesef…
Oyun ilk yazıldığında ruhban kesiminin ve kilisenin tepkisi yüzünden yasaklanmış. Yazar sonradan sonunu kraliyetin hoşuna gidecek şekilde değiştirmiş. Zaten son kısmı okuduğunuzda kralı çok abartılı şekilde övdüğünü görünce bir gariplik, bir ironi olduğunu anlayacaksınız. Beni çok güldürdü bu kısım. :))
Kitabı okurken çocukluğumda yayınlanan “Olacak O Kadar” programını hatırladım. O da toplumsal olayları ve ülke yöneticilerini mükemmel şekilde hicvediyordu. Güldürürken sorgulatıyor, gerçekleri —hem de TV gibi geniş bir kitle iletişim aracı ile— her eve sokuyordu. Şimdilerde ise bu tarz şeylere hasret kaldık, artık çok büyük cesaret istiyor bir şeyleri eleştirmek hatta hicvetmek… Bu konuda daha da bir şeyler söylemek isterim aslında ama “Silivri soğuktur.” deyip susuyorum.. :))
Bu arada İstanbul’da yaşayanlara İBB Şehir Tiyatrolarındaki oyununa da gitmelerini tavsiye ederim, mükemmeldi…
Bol sorgulamalı, okumalı günleriniz olsun..
Kitap ile kalın.·
1.096 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
kanka öcelikle yorumun çok güzel kendi adıma teşekkür ederim.Ben bayılırım oyunları okumayı biliyorsun zaten tiyatro da çok seviyorum bunu da en yakın zamanda okuyacağım.Olacak o kadarla büyüyen bir nesiliz sen bunu hatırladığın için daha çok merak ettim.Tiyatrosuna da fırsat olursa gideceğim.
