HuzursuzlukEdebiyat
Zülfü Livaneli’nden isminin hakkını veren bir kitap Huzursuzluk. Bu hissi ilk sayfadan son sayfaya kadar hissediyorsunuz. Ki bence bunun sebebi çok gerçek bir yaşamı anlatması.
Huzursuzluk, çocukluk arkadaşı Hüseyin’in ölüm haberini çalıştığı yerde öğrenen gazeteci İbrahim’in olayı öğrenmek adına ata toprağı Mardin’e yolculuğu ile başlıyor. Kitabın arka kapak yazısı daha ilk sayfalarından zaten öğrenmiş olduğumuz Hüseyin’in ölümü ve hikayesini öğrendikçe o kadar sonunun farklı olmasını istediğim bir roman oldu ki. Bu açıdan Kırmızı Pazartesi romanına benzetiyorum. Son en baştan belli ama insan yine de acaba oluyor. Umut insanın içinde nedense hiç bitmiyor.
Dünyada yaşanılan en gerçek hikayelerden birine kalem vermiş Livaneli. İslam düşmanlığı, İslam dininin yanlış bilinmesi, birçok dinin yanlış bilinmesi, savaşlar ve savaşların etkilediği kadınların yaşamları, coğrafyanın etkilediği hayatlar, batıl inançlar… Hiçbirimiz uzak değiliz bu hikâyeye. Bizim coğrafyamızın, bizim komşularımızın hikayesi. Bu nedenle huzursuz oluyoruz, bu nedenle vicdani bir yük hissediyoruz. Ağır geliyor hikâye ruhlarımıza. Yine de görmemek, duymamak bunların yaşanmadığı anlamına gelmiyor ne yazık ki.
Meleknazlar var, gerçek.
Nergisler var gerçek.
Çünkü ‘onlar da bir insandı.’
Herkese keyifli okumalar dilerim
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.