Yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?Hayata Dair
Yaşama,ölüme,yalnızlığa ve kimsesizliğe dair çok hüzünlü,melankolik bir o kadar da muzip bir karamizah.İçinizi acıttığı kadar ince göndermeleriyle de güldüren yalın bir anlatı. Fournier'nin yalnızlığı kendinden hoşnut bir tek başınalık hali ve aynı zamanda da derin, içsel bir yalnızlık.Aslında bu yalnızlık tercih edilmiş izlenimi veriyor olsada tercih edilmiş değil, komşunun varlığından bile medet uman bir hal.Bu da bana “Tutunamayan”birilerini hatırlattı:)
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.