Oblomov'u sevdim, oblomovluk düşman başına.İnceleme
Kitabın konusu sürekli erteleyenlere ithafen. Okumak, yazmak, gezmek, çalışmak... Kısacası hayatı ertelemek üzerine. Oblomovluk sevmediğim halde bu kitabı elimde olmayan imkanlar yüzünden okumayı erteledim. İstediğim yayınevinin basımı yok diye uzunca bir süre bekledim, buldum ve hemen okudum. Kitabın konusu mu etkiledi vaktim mi yoktu bilmiyorum ama okurken üstüme bir oblomovluk çöktü. İncelemeyi de geç yazmamın sebebi sanırım yine kitabın etkisi. Oblomov olmadığım için halime şükrettim. Meğer en ağır iş oblomovlukmuş bilemedim. Üzerinde eskimiş bir hırka, hiç dışarı çıkmama, sabahtan akşama kadar sürekli bir şeyler düşünüp bunu asla hayata geçirmeyen, tek yaptığı yemek, içmek, uyumak olan bir canlı cenaze... Sürekli ertelemek, her şeye geç kalmak, bunun yükü altında kalmak ne ağır. Sevdiğim bir yazar şöyle diyordu; "Geç kaldık çok şeye ve ne kadar acıdır geç kalacağımızı bilmek çok şeye..." Maalesef ben de hayata geç kalanlardanım ama sebebi Oblomovluk değildi. Biraz hayat, biraz şans ve elbette yaşanmışlıklar... Yine de o tren kaçtı diye oturup yolu mu seyredeceğim, elbette hayır, gerekirse o yolu yürüyerek varmak istediğim yere gitmeye çalışacağım. Düşünürken Oblomov olmak serbest ama pratikte Oblomovluk yasak. Kahramanımız ne zaman değişiyor, tabi ki herkes gibi aşık olunca. "Aşkta beğenme bilinçsiz, körü körüne olur ve mutluluk bu bilinçsizlikten, bu körlükten doğar." (Sayfa 511) Oblomov aşık, Olga da ona aşık. Her şey çok güzel. Oblomov geziyor, okuyor eğleniyor, sonra sevdiği kadına oblomovluk bulaştırma korkusu sarıyor içini, çünkü Olga, Oblomov'un aksine içi kıpır kıpır sürekli meşguliyet seven bir kadın. Bir gün Oblomov'u içine düştüğü Oblomovluk'tan çıkaracağına dair umudunu yitirip ayrılırlar. Tabi Oblomovluk hastalığına yakalanan Oblomov da bu durumdan ötürü kıza kıyamamış ayrılmayı kendi de istemiştir. Kahramanımız aşk acısıyla birlikte Oblomovluğa kaldığı yerden devam ediyor. Oblomov'un kalbi çok temiz, iyi yürekli biri, düşünen kararlar alan bir şahıs ama sorun şu ki bu kararların hiçbirini hayata geçirmemiş olmak. Arkadaşı Ştoltz'un sloganıyla; "Ya şimdi ya hiçbir zaman, unutma!" sözüne kulak assaydı belki o da oblomovluktan kurtulacaktı ama maalesef kararlar düşüncede kaldı hep. Olga başkasıyla evlendi, Oblomov da oblomovluğuna devam edecek şekilde evinde kirayla oturduğu kadınla evlendi. Maalesef oblomovluk hastalığı kahramanımızın sonu oldu. Hayata gözlerini oblomovca kapadı. Bu kitabı okumak, inceleme yazmak bana tam bir oblomovluk hastalığı bulaştırdı. Okuyan bilir, bu eseri okuduktan sonra uzunca bir süre etkisi altından çıkamıyor. Dışım hiçbir zaman olmasa da bu aralar zihnim oblomovluk halinde. Kısacık sürede eski halime dönmek dileğiyle.
İncelememi yine kitaptan bir alıntıyla bitirmek istiyorum. "Kim demiş hayat zevk ve mutluluktur. Ne saçma düşünce! Hayat hayattır, bir ödevdir, ödev dediğin de çetin bir iştir. O halde ödevimizi yapalım... (Sayfa 304)
Keyifli okumalar...
Oblomov 
İvan Gonçarov
Oblomov İvan Gonçarov··
950 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.