Çalıkuşu: Bir Kalbin Gururlu SürgünüRoman
Feride, rüzgârın dallarda şarkı söylediği bir çocukluk bahçesinde büyümüştü. Annesiz, babasız; ama içi hep cıvıl cıvıl… Yaramazlığı, neşesi ve asi bakışlarıyla “ 
Çalıkuşu” dediler ona.
Oysa o, yalnızlığını kahkahalarının ardına gizleyen bir kır çiçeğiydi.
Yıllar geçti. Feride öğretmen oldu; hayatın beyaz tahtasına sabırla yazdı kaderini. Fakat kalbinin gizli defterinde yalnız bir isim vardı: Kâmuran.
Bir çocukluk sevgisiydi bu, ama içindeki ateş büyüyüp onu saran bir yazgıya dönüştü.
Ne var ki, aşkı, bir ihanete kurban edildiğinde Feride, incinmiş kalbini de yanına alıp yollara düştü. Ne sitem etti, ne dönüp baktı ardına. Çünkü bazı kadınlar, sessizlikleriyle en büyük çığlıklarını atarlar aslında.
Anadolu’nun yoksul köylerinde, karlı dağların, suskun çocukların arasında öğretmenlik yaparken kendi içindeki kadını da büyüttü Feride. Artık sadece bir “ Çalıkuşu” değil, acıdan kanat çırpan bir feniksti.
Yıkıldıkça yeniden doğdu; ağladıkça güçlendi.
Ve sonunda anladı ki, aşk bazen kavuşmak değil; kendini bulmakla tamamlanır.
Reşat Nuri Güntekin ‘in en ama en sevdiği kitabıdır. Kaç kere okudum ben de bilmiyorum. O kadar güzel o kadar içten yazılmış bir kitap ki..
Bütün övgüleri hak ediyor. Feride’nin ayakta duruşu, yılmaması bütün genç nesillere örnek olması bakımından çok değerli.
Ayrıca 
Mustafa Kemal Atatürk’ün yanından ayırmadığı tek kitap Çalıkuşu’dur. Bu kitaptana çıkardığı bir çok ders olmuş, Feride ile kendini özleştirmiştir.
Bu kitabı ilk ben ilk kez lise yıllarımda okumuştum. Halen ara ara okurum. Her Türk gencininde okuması gerektiğini düşünüyorum. Lütfen bu kitaba geç kalmayın..
Keyifli okumalar diliyorum…
Çalıkuşu” dediler ona.
Oysa o, yalnızlığını kahkahalarının ardına gizleyen bir kır çiçeğiydi.
Yıllar geçti. Feride öğretmen oldu; hayatın beyaz tahtasına sabırla yazdı kaderini. Fakat kalbinin gizli defterinde yalnız bir isim vardı: Kâmuran.
Bir çocukluk sevgisiydi bu, ama içindeki ateş büyüyüp onu saran bir yazgıya dönüştü.
Ne var ki, aşkı, bir ihanete kurban edildiğinde Feride, incinmiş kalbini de yanına alıp yollara düştü. Ne sitem etti, ne dönüp baktı ardına. Çünkü bazı kadınlar, sessizlikleriyle en büyük çığlıklarını atarlar aslında.
Anadolu’nun yoksul köylerinde, karlı dağların, suskun çocukların arasında öğretmenlik yaparken kendi içindeki kadını da büyüttü Feride. Artık sadece bir “ Çalıkuşu” değil, acıdan kanat çırpan bir feniksti.
Yıkıldıkça yeniden doğdu; ağladıkça güçlendi.
Ve sonunda anladı ki, aşk bazen kavuşmak değil; kendini bulmakla tamamlanır.
Reşat Nuri Güntekin ‘in en ama en sevdiği kitabıdır. Kaç kere okudum ben de bilmiyorum. O kadar güzel o kadar içten yazılmış bir kitap ki..
Bütün övgüleri hak ediyor. Feride’nin ayakta duruşu, yılmaması bütün genç nesillere örnek olması bakımından çok değerli.
Ayrıca Mustafa Kemal Atatürk’ün yanından ayırmadığı tek kitap Çalıkuşu’dur. Bu kitaptana çıkardığı bir çok ders olmuş, Feride ile kendini özleştirmiştir.
Bu kitabı ilk ben ilk kez lise yıllarımda okumuştum. Halen ara ara okurum. Her Türk gencininde okuması gerektiğini düşünüyorum. Lütfen bu kitaba geç kalmayın..
Keyifli okumalar diliyorum…·
244 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.