Kendini dinlemek...
Bazı kitaplar vardır, seni kendine çağırır. 
Kendime Düşünceler , böyle bir kitap. Bir dostun omzuna başını koymuşsun gibi değil; sanki kendi içinin en derin yerine oturmuş, kendi yüreğini dinliyormuşsun gibi.
Marcus Aurelius , bir imparator olmasına rağmen satırlarında öyle bir insan olma hâli var ki; gücü, şöhreti, savaşları bir kenara bırakıyor ve kendine, yani bize çok tanıdık sorular soruyor:
Ben kimim?
Hayat neden bu kadar geçici?
İyilik yapmak neden bazen zor ama hep doğru?
Kitabı okurken, sanki yüzyıllar önce yaşamış bir adam değil de, bugünün karmaşasında nefes almaya çalışan bir dost konuşuyor gibi hissediyorsunuz. Dili sade ama ruhu derin. Her sayfa, kendine dürüst olmanın ne kadar cesur bir şey olduğunu hatırlatıyor.
Bu kitap bize felsefe öğretmiyor, senin içinde olan bir bilgeyle tanıştırıyor. Satır aralarında bir dinginlik var, o sessiz gücü hissettiriyor. Hayatın kontrol edemediğimiz yönlerine karşı gösterilen o zarif kabulleniş... belki de “olgunluk” denilen şey bu.
Bir süre sonra fark ediyorsunuz ki:
Bu kitap okunmak için değil, yaşamak için.
Bir sabah kahvesiyle, bir akşam sessizliğinde, hatta bir yorgun günün sonunda... açıp birkaç satır okuduğunda bile içini toparlıyor.
Ve en çok da şu hissi bırakıyor geride:
Kendinle baş başa kalmaktan korkma.
Çünkü en gerçek huzur, orada seni bekliyor.
“Bazı kitaplar hayatı anlatır, bazıları seni... Bu kitap ikisini birden yapıyor.”
Keyifli okumalar dilerim.
Kendime Düşünceler , böyle bir kitap. Bir dostun omzuna başını koymuşsun gibi değil; sanki kendi içinin en derin yerine oturmuş, kendi yüreğini dinliyormuşsun gibi.
Marcus Aurelius , bir imparator olmasına rağmen satırlarında öyle bir insan olma hâli var ki; gücü, şöhreti, savaşları bir kenara bırakıyor ve kendine, yani bize çok tanıdık sorular soruyor:
Ben kimim?
Hayat neden bu kadar geçici?
İyilik yapmak neden bazen zor ama hep doğru?
Kitabı okurken, sanki yüzyıllar önce yaşamış bir adam değil de, bugünün karmaşasında nefes almaya çalışan bir dost konuşuyor gibi hissediyorsunuz. Dili sade ama ruhu derin. Her sayfa, kendine dürüst olmanın ne kadar cesur bir şey olduğunu hatırlatıyor.
Bu kitap bize felsefe öğretmiyor, senin içinde olan bir bilgeyle tanıştırıyor. Satır aralarında bir dinginlik var, o sessiz gücü hissettiriyor. Hayatın kontrol edemediğimiz yönlerine karşı gösterilen o zarif kabulleniş... belki de “olgunluk” denilen şey bu.
Bir süre sonra fark ediyorsunuz ki:
Bu kitap okunmak için değil, yaşamak için.
Bir sabah kahvesiyle, bir akşam sessizliğinde, hatta bir yorgun günün sonunda... açıp birkaç satır okuduğunda bile içini toparlıyor.
Ve en çok da şu hissi bırakıyor geride:
Kendinle baş başa kalmaktan korkma.
Çünkü en gerçek huzur, orada seni bekliyor.
“Bazı kitaplar hayatı anlatır, bazıları seni... Bu kitap ikisini birden yapıyor.”
Keyifli okumalar dilerim.··
1 +1'leme
·1.238 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
bu kitap kesinlikle hayatımın en önemli bir kaç kitabından birisi, hayatımda bir kaç kez okuduğum tek kitap, farklı çevirilerini bile satın alıp okudum 💯
Benimde begenerek okuduğum kitaplar arasında yerini aldı.ve bolca altını çizip hayatıma yansıtmam gereken sözler