“Zamir” romanı ilginç bir anlatım tarzına sahip. Romanda bir bölüm Zamir’in bebekliğini ve çocukluğunu bir bölüm ise şu anki hayatını okuyoruz. Geçmiş anlatılırken üçüncü ağızdan anlatım, Zamir’in içinde bulunduğu zaman anlatılırken birinci ağızdan anlatım kullanılmış. Roman boyunca bu böyle devam ediyor ve romanın sonunda neden böyle bir yolu tercih ettiğini söylüyor yazar.
Konusu itibariyle ilgimi çeken “Zamir” romanı beklentilerimi tam karşılayamadı maalesef. Dünyadaki savaşları engellemeye çalışan bir örgütü ve bu örgütte çalışan Zamir’i anlatan roman ele aldığı konuyu işlemekte başarılı olamamış bence. Bu ilginç ve güzel ana konudan daha heyecanlı bir roman çıkmalıydı, diye düşünüyorum. Zamir’in geçmişinin anlatıldığı bölümleri daha iyi buldum.
Romanın beğenmediğim yanlarından biri de yazarın siyasi düşüncelerini romana yansıtmış olması. Daha önce bazı roman incelemelerinde de belirttiğim gibi yazar hangi siyasi görüşten olursa olsun bunu romanına yansıtmamalı bence.
Bunun dışında romanda mülteci sorunu, ırkçılık, kız çocuklarının küçük yaşta evlendirilmesi, kadınların değersiz olarak görülmesi, sosyal yardım kuruluşları olarak bildiğimiz yapılanmaların karanlık yüzü gibi birçok konuya yer vermiş Hakan GÜNDAY. Bu konuları işlerken de birçok sorunu açık bir şekilde eleştirmekten geri durmamış. Önceki satırlarda da belirttiğim gibi ben pek beğenemedim. Bundan sonra da bir Hakan GÜNDAY romanı okumayı düşünmüyorum.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.