Eseri beğenenler arasında olmadığım için üzgünüm. Gönül isterdi büyük heyecan ve istekle kitapta yaşadığım heyecanı ve beğeniyi buraya sığdırmakta güçlük çekeyim ama eser tam bir hayal kırıklığı bence. Livaneli'nin kaleminden çıktığına bin şahit lazım der gibi bir eserdi. Özensiz, yavan, bağlantılarının kopuk, bazı şeylerin havada kaldığı bir kitap oldu. Rus Edebiyatında yazarlar borçlarını ödemek için kitap yazarlardı ve onlar için yazmak hayatta kalmak demekti o yüzden de sürekli yazarlardı. Livaneli'nin borcu varmış da kitap yazıp biraz para kazanayım diye bu eser yazılmış sanki :) Kitabın bazı güzel cümlelerinden dolayı belki kızacak arkadaşlar da olabilir ama bu kitap kesinlikle Livaneli'nin seviyesinde yazılmış bir eser değildir. O kadar sorun sıkıntı ve problemden sonra yurtdışına giden insanlar için çok daha güzel izahlar beklerdim bence o izahları çok yavandı üstelik baskı, sansür ve despot bir yönetimden bahsetmiş olmasına rağmen ailesine bu denli kolay kavuşması çok daha güzel şekilde anlatılabilirdi. Sosyal medyada yurtdışına giden bazı insanlar neden gittiklerini açıkladıkları zaman bir tanesi: '' Ne kadar çalışırsam çalışayım ne kadar emek verirsem vereyim, çalmadığım veya onlardan biri benden yana olmadığı sürece insanca bir yaşam süremeyeceğimi anladığım için ülkemi terk etmek zorunda kaldım.'' demişti. Bence bu izah bile tüm eserden daha iyiydi. Bu sebepten sonraki eserini kaygısız bir şekilde almak isteyen ve kafasında iyi bir Livaneli portresi olan okurlar bence bunu okumuzsa daha iyi olur. Sevgilerle.
·
287 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.