Peyami Safa nın okuduğum ikinci kitabı.
Savaştan memleketine dönen bir (muallim) asker ve onun karşılaştığı İstanbul: Mahşer.
Kahramanımız Nihad’ı pek sevemedim. Çok gelgit yaşadı; bir sustu, bir bağırdı, bir isyan etti, yine sustu.
Ama Nihad’ın kendi benliğiyle hesaplaşması -ister Muazzez’i apartman önünde beklerken, ister Muazzez evden giderken- çok başarılıydı. Yazar, o anın psikolojik derinliğini incelikle tasvir etmiş.
Tiyatro sahneleri ve sanatın vahim durumunun tasviri beni müteessir etti.
Nihad’ın zindandaki dostu “Deli Doktor” karakterine ayrılmış birkaç sayfayı severek okudum. Bana biraz Başrahip Faria’yı hatırlattı.
Kitabın sonu ise beni tatmin etmedi.
Kahramanın iç çekişmelerini ve psikolojik durumunu yazar çok güzel ifade ediyor. Sırf bunun için bile kitabı okumaya değer.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.