Nihat Behram 'dan okuduğum ikinci kitap bu. 
Darağacında Üç Fidan kitabını yaklaşık bir 15 sene önce okumuştum. Çok etkilenmiştim. Bu kitap ise ilk yarıda beni tamamıyla hayal kırıklığına uğramıştı. Bu şekilde devam edecek korkusu yüzünden o kadar yavaş okudum ki.
Konu çok göz alıcı merak ettiren bir konu fakat ağdalı bir şiirsellikle yazılmış kitap. Çok fazla benzetme ile beraber uzun cümleler kullanmış yazar. Mesela;
" Döl kokusu, aygır börtüleri, kışla'daki askerlerin eğitim bağırışları, marş, dua, köpek ulumaları, çamur, irin, kan, pislik, lağım, b**, yağ, leş, kusmuk, sırtlan hırıltısı, karga sürüleri, akbabalar, fareler, sinekler, at kişnemeleri, motor sesleri, kül, ateş, çocuk solumaları, çöplükte birbirine karışıyordu." Syf 19
Bu durum biraz okuma zevkimi baltaladı. Ama ikinci yarısı çok iyiydi.
Doğuda yaşayan, kan davası yüzünden babasını ve kardeşlerini kaybetmiş, ve kendisi de erkek doğduğu için kız gibi büyütülmüş Ali'nin hikayesi. Türkiye gerçeği ve hala devam etmekte. Yaşadıklarını okudukça içim paramparça oldu. Metindeki argo kelimeler başka türlü açıklanamayacağı için vardı bence. Ali'nin kısa ama acılı ömrünün hikayesi. Tavsiye ederim.
İyi okumalar...
·
319 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.