Güzel Aydınlık'ı okuyorum şimdi, her şiiri bir daha, bir daha okuyorum, her okuyuşumda başka bir şey buluyorum hepsinde. Biliyorum, kimini beğenmiyeceğim, onuncu, yüzüncü okuyuşta da beğenmiyeceğim, ama kimi de var, çok güzel birer şiir olduklarını daha şimdiden sezdiriyor. Açın kitabı, "Aşk Yüzünden Cinayet"i, "Emine"yi okuyun, daha öyle niceleri var, şair onlarda insanlık sevgisini söylüyor, insanlık sevgisini aşılayıveriyor okuyana. Hem de sesini yükseltmeden, size küçük bir olayı anlatır gibi konuşuyor. Güzel şiirlerinden birinin, "Pencere" adlı şiirin sonunu birlikte okuyalım:
"... Kuş uçmaz kervan geçmez dağ başı - Dağ başında tek tek ateşler yanar - Kurtlara kuşlara karşı - Bir çoban gölgesi bayıra düşer-Ya bağdaş kurmuştur, ateşte aşı - Ya dolaşır çalı çırpı devşirir.
"Ey sarılıp yatanlar, gelip geçenler Şavkımı yanar görürseniz bilin - Bilin, nice muhabbetle hoş geçecek geceler - Oturmuş yazı yazar, şiir düzer akibet Benim halim o çobanın halinin eşi - Bir cana, bir nefese hasret".
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.