*spoiler içerir*
Baştan söylemek istiyorum: kitabın birinci bölümünde ne kadar sıkıldı isem, ikinci bölümününden de o kadar keyif aldım.
Baş kahramanımız Alex cidden dehşet (bu kelimeyi kitapta bolca kullanıyorlar) pislik bir genç. Alex suçlu olmayı seviyor, hırsızlık - tecavüz - adam dövme - adam öldürme... Yani ne ararsan var Alex'te. Küçük kabadayı grubuyla birlikte suç dünyasında mahallenin aranan kişilerinden. En son arkadaşlarının sırtından bıçaklaması sonucu hapse giriyor. Buraya kadar birinci bölümdü. Şimdi ikinci yani benim sonunda keyif aldığım bölüm başlıyor.
Hapse girmeye alışkın karakterimiz orda da rahat durmuyor tabi ki. Kısa geçen hapis günlerinde seçilmiş kişi olarak Ludovico deneyinde denek olarak kullanılıyor. Bu deney özetle; insanlara iyi olma dürtüleri yüklüyor, kötü bir hareketin düşüncesi bile deneğin kendini hasta hissetmesini sağlıyor. İnsanları otomatikleştiren, kötü olmayı seçmekten men eden bir deney bu. İki haftalık bu eğitim sonrası Alex serbest bırakılıyor. Yeni bir dünyaya adım atıyor ve eskisi gibi suç işleyemediğini, suçu düşünemediğini anlıyor. Alex'in en çok sevdiği klasik müzik bile deney esnasında arka planda çalındığı için; tahammül edilmez bir şey haline geliyor. Ve kahramanımız bu tahammülsüzlük nedeniyle intihar edip; bu şekilde yaşamaktan kurtulmak istiyor. Nasıl olduğunu anlatmasa da yazar; kahramanımız intiharı sonrası tedavi edilince eski haline geri dönüyor, yine suçlu olarak yaşamaya başlıyor. Ama bir gün görüyoruz ki yeniden Ludovico deneyi etki etmeye başlamış. Bu sefer kötü düşünceler olduğunda karın ağrısına neden olmak gibi değil, kahramanımız hayattaki amacını sorguluyor. Alex, hapse girmesine neden olan eski bir arkadaşının kurduğu yuvadan çok etkileniyor ve kitabın sonunda büyümeye karar veriyor.
Kitabı yarım bırakmanın köşesinden döndüm ve her şeye rağmen iyi bitti. Keyifle okumalar.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.