görünmez kentlerDüşünce
Puan vermedi·208 syf.·
2025 195. kitabı
Kitap bir alan; okur içine girmeli, dolanmalı, belki kendini kaybetmeli, ama belli bir noktada bir çıkış hatta birçok çıkış bulmalı. (.10)
Italo Calvino (1923-1985) modern İtalyan edebiyatının oyunbaz ve deneysel kalemlerinden biri olarak alegoriyi matematiksel bir oyun duygusuna yaklaştırıyor, yazdıklarında düşünsel berraklığı, anlatımda netliği ve imgelerde açıklığı kovalıyor. 
Görünmez Kentler dünyadasında kentler sadece mekandan ziyade zihnin mistik parçaları gibi birleşiyor, sanki bir labirent ya da yapboz kurar gibi yazıyor. Bu labirentli ve çoğul yapı, özellikle sonsuzluk ve metin içinde metin oyunlarıyla Borges’in edebi evreniyle akrabalık kuruyor.
Görünmez Kentler, tam da bu yaklaşımla, zamandan taşmış ve tarihsizleşmiş şehirlerde okurunu hem bir kimlik arayışının hem de varoluşun sonsuz biçimlere bölünüşünün içinde dolaştırıyor. Calvino bu dünyayı, 29 Mart 1983’te Columbia Üniversitesi Writing Division yüksek lisans öğrencilerine yaptığı ve daha sonra Columbia dergisinde Italo Calvino on Invisible Cities başlığıyla yer alan konferansında açıyor, burada kitabın yapı mantığını, Marco Polo–Kubilay Han diyaloğunun ardındaki düşünsel tasarımı ve kent imgeleri üzerinden hafıza ile kimlik arasındaki örgüyü biçimde anlatıyor.
Hikayeleri klasik anlamda doğrusal bir olay örgüsünü takip etmiyor. Venedikli gezgin Marco Polo, Tatar–Moğol imparatoru Kubilay Han’a imparatorluğunun kentlerini anlatıyor. Her kenti kısa fakat yoğun bir anlatım olarak sunuyor ve bunları Kentler ve anı, Kentler ve arzu, Kentler ve göstergeler, İnce kentler, Sürekli kentler, Gizli kentler gibi başlıklar altında topluyor. her bölümde yeni bir şehirle ve yeni bir düşünce katmanıyla karşılaştırıyor.
Bölümler arasına serpiştirilen kısa konuşma kısımlarında Marco Polo ile Kubilay Han, satranç taşlarından imparatorluk haritalarına, dillerin yetersizliğinden hayal gücünün sınırlarına kadar pek çok şey üzerine düşünüyor. Calvino, kentleri sadece taş, sokak, yol olarak değil, anıların, arzuların, işaretlerin ve insanın yaşama biçimlerinin düğümlendiği bir örgü olarak kurguluyor.
Kısa bölümlerden oluştuğu için kitap kolay okunuyor ama her yeniden okuyuşta okurun önüne başka kapılar açan mistik bir yolculuğa dönüşüyor. Marco Polo ile Kubilay Han’ın konuşmaları, hafıza ve kimliğin haritaları gibi okurken zihinde yankılanıyor. Görünmez Kentler şehir ve insan üzerine düşünmek isteyen herkes için hem keyifle okunacak hem de tekrar tekrar dönülecek bir eser…
Herkese keyifli okumalar.
Italo Calvino (1923-1985) modern İtalyan edebiyatının oyunbaz ve deneysel kalemlerinden biri olarak alegoriyi matematiksel bir oyun duygusuna yaklaştırıyor, yazdıklarında düşünsel berraklığı, anlatımda netliği ve imgelerde açıklığı kovalıyor. Görünmez Kentler dünyadasında kentler sadece mekandan ziyade zihnin mistik parçaları gibi birleşiyor, sanki bir labirent ya da yapboz kurar gibi yazıyor. Bu labirentli ve çoğul yapı, özellikle sonsuzluk ve metin içinde metin oyunlarıyla Borges’in edebi evreniyle akrabalık kuruyor.
Görünmez Kentler, tam da bu yaklaşımla, zamandan taşmış ve tarihsizleşmiş şehirlerde okurunu hem bir kimlik arayışının hem de varoluşun sonsuz biçimlere bölünüşünün içinde dolaştırıyor. Calvino bu dünyayı, 29 Mart 1983’te Columbia Üniversitesi Writing Division yüksek lisans öğrencilerine yaptığı ve daha sonra Columbia dergisinde Italo Calvino on Invisible Cities başlığıyla yer alan konferansında açıyor, burada kitabın yapı mantığını, Marco Polo–Kubilay Han diyaloğunun ardındaki düşünsel tasarımı ve kent imgeleri üzerinden hafıza ile kimlik arasındaki örgüyü biçimde anlatıyor.
Hikayeleri klasik anlamda doğrusal bir olay örgüsünü takip etmiyor. Venedikli gezgin Marco Polo, Tatar–Moğol imparatoru Kubilay Han’a imparatorluğunun kentlerini anlatıyor. Her kenti kısa fakat yoğun bir anlatım olarak sunuyor ve bunları Kentler ve anı, Kentler ve arzu, Kentler ve göstergeler, İnce kentler, Sürekli kentler, Gizli kentler gibi başlıklar altında topluyor. her bölümde yeni bir şehirle ve yeni bir düşünce katmanıyla karşılaştırıyor.
Bölümler arasına serpiştirilen kısa konuşma kısımlarında Marco Polo ile Kubilay Han, satranç taşlarından imparatorluk haritalarına, dillerin yetersizliğinden hayal gücünün sınırlarına kadar pek çok şey üzerine düşünüyor. Calvino, kentleri sadece taş, sokak, yol olarak değil, anıların, arzuların, işaretlerin ve insanın yaşama biçimlerinin düğümlendiği bir örgü olarak kurguluyor.
Kısa bölümlerden oluştuğu için kitap kolay okunuyor ama her yeniden okuyuşta okurun önüne başka kapılar açan mistik bir yolculuğa dönüşüyor. Marco Polo ile Kubilay Han’ın konuşmaları, hafıza ve kimliğin haritaları gibi okurken zihinde yankılanıyor. Görünmez Kentler şehir ve insan üzerine düşünmek isteyen herkes için hem keyifle okunacak hem de tekrar tekrar dönülecek bir eser…
Herkese keyifli okumalar.·
470 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.