Uçuş Denemeleriİbrahim Tenekeci
İnsanın dünyadaki yalnızlığını sorgulatan bu cümleyle başlıyor kitaba değerli yazar. Kısa kısa satırlarla uzun uzun düşüncelere sevk ediyor okuru. Kalbinize işleyen bir sözcükle, bir cümleyle sizi dakikalarca bakıştıran, sayfa sayısı az, tefekkürü bol bir eser. Yalnızlıktan umuda. kırgınlıktan sevince, güzellikten, çirkinliğe uçuşan kelimelerin pesine takılan Hezarfen olup sayfalar arası seyahate çıkıyorsunuz adeta.
Değerli yazarın eserde en çok üzerinde durduğu ve beni de en çok etkileyer vurgusu "ölüm" oldu. İnsanın ölüm karşısındaki çaresizliğini en çıplak şekilde ortaya koyan Tenekeci, ölümü "yaşam boyu biriktirdiklerimizin altında kalmaya" benzetiyor. Ömür dediğin bir enkaz yığını değil mi zaten...