LÂ'DAN GEÇİP İLLÂ'YA VARMAK!Hayat ve İnsan
Âdem (a.s) nakış nakış işlenmesi, can'ına can katılışı, meleklerin secdeye varışı, şeytanın isyanı. Cennet sefası, Kelimeler Kitabı'nın bilgisi, hürmet ve şaşkın bakışlar, sonra sevgi, alışkanlık ve bağlılık. Yalnızlık, kalpte bir boşluk, boşluğun yerini alan hüzün. Hüzne dayanamayan Rab (c.c)'in Havva'yı Âdem (a.s)'ın yoluna yoldaş, canına can, Serendip'ine yolcu edişi. Yasak meyvenin tadı, pişmanlık, utanç ve Serendip'e varış. Dünya'nın ihtişamı, baş dönmesi ve kayboluş. Havva'yı arama arzusu ve bulmanın muştusu. Kelimeler kitabının isim isim bulunuşu. Kabil ile Habilin doğumu, at'ın evcil olacağının muştusu, dünyanın sefa olduğu zaman dilimi. Şeytanın Kabil'e değmesi, Kabil'in kendinin kölesi oluşu, Habil'e karşı kin ve kıskançlığın izleri. Ateşle, vesveseyle dolu bir kalp, baba olan Âdem (a.s)'ın oğlu Kabil'e nasihatleri. Kabil'in aklını kaybettiği, kalbini taş bağladığı evre ve Habil'in Rabbi ile buluşması. Şimdi Kabil pişman olsa neye yarar, can evinden uçtu bir kere.
Kitap boyunca edebi bir dille İlk insandan, ilk aşktan, ilk cinayetten bu yana, yaşanan ve yaşanacak olan tüm herşeyin Kelimeler Kitabı'nda yazılı olduğunu, Kabil'in, kendine köle oluşunun hikayesi. Yer yer kendimi bulduğum, yer yerde tüm bir insanlığı okuduğum satırlar. Şeytanın yoldan çıkarışının, kalbin taş kesilmesinin, duyguların hissizleşmesinin resmini gördüm. Yılan, sinsiliğine bürünen şeytanın zalimi nasıl haklı çıkarışını izledim. Gözün kör, kalbin katı olduğu zamanda nasihatin zehir oluşunu tattım. Kaderde olanı değiştirmeye gücümüzün yetmediğine bir kere daha inandım. Benliğe bürünenlerin ben'likten çıktığı o evreye şahit olup ürktüm. Kitap, ne kadar çok bizi barındırıyor, bizi anlatıyor. Okudukça insan kendi kendine çarpıyor...
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.