Cânefşân
@cnefen1
Kahrolsun sefil esaret, Yaşasın şanlı ve güzel ölüm.
substack.com/@cnefen1?utm_so...
Ömür boyu öğrenci
Dünya, ait hissettiği yer mezarlık.
73 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Susmak!Şiir
Ey sesimi keskin bir bıçak gibi
Kınında saklayan çağ
Ey sabırla bileyen günlerimi.
Erdem Bayazıt
SEVDANIN EN MASUM HABERCİSİ!İnsan ve Duygular
Gönlümü böyle binparça etmeye ne hakkın vardı? İçimde yanan ateşe bir kor da senin atman gerekli miydi? Ne vardı usul usul geçip gitseydin... Şimdi gitsen de ateş söner mi, kor durulur mu sanıyorsun?
Daha hayaline bile değmemişken yüreğim, özlemenin özünü bile çözmemişken ruhum, böyle yanmak neden? Bunu bile çözememişken şimdi sıyrılıp gidişin yangına su mu, alevlendiren kor mu; sen karar ver. Sen karar ver, çünkü sen yoksan ikisi de bana yangın.
Beni düşünme şimdi; sen önünde ufuklarca uzanan yola adım adım koş ve nerede yüreği yanan birini görürsen bana uzaktan bir selam gönder, yeter. Her selam yangınıma serpilen bir su damlası ve her damla içimde güller açacağının nişanesi... Ki güller, sevdanın en masum habercisi…
(Kalemimden)
*Şimdi dinlediğim bir şarkıdan yüreğime düşenler.
YOKLUĞUNDA ÖLÜME KAVUŞMAK!İnsan ve Duygular
Sessizlik içimde ufuklar kadar... Fırtınalar hiç durulmuyor mesela ama yine de ara sıra güneşi seyrediyorum. Biraz fazla sevinç oldu mu içimde, başlıyor kara bulutlar hüznü yağdırmaya.
Yoo, şikayetçi değilim; uzunca zamandır yoldaşım olan hüzne aşığım artık. Bir an bile gecikse içim telaşa kapılıyor. Ben belki de hüzünle sırdaşlık yapıyorum, yoksa hüzün kime bu kadar hoş gelir?
Ara sıra hüzünle yüz yüze geldiğimiz oluyor tabii; gelmemesi gereken yerde geldiği, gitmesi gereken zamanda gitmediği zaman... İşte sadece bu zamanlarda çekilmez oluyor.
"İçimi sele boğmana gerek yok," diyorum. Yeterince fırtına kopuyor zaten. Fırtınayı toplarım ama seli toplamak zaman alıyor. Ben, beni yormayan hüzne müptelayım. Hüzün tıpkı aldığım nefes gibi; bu yüzden yokluğunda bedenim, her an ölümle kavuşacakmış gibi geliyor.
(Nefsime, Kalemimden)
SEN GELİYORSUN!Şiir
Sen geliyorsun; kuşlar geliyor bahçelerden
Papatya kokusu bir de, sen gelmeden önce
Nasıl tanıyorum bilsen geçtiğin sokakları
Biraz mahmur oluyor bakışları, fersiz, çaresiz
Ölü kelebekler görüyorum sokak köşelerinde
Duvar diplerine bırakılmış acılar
Yorgun ihtiyarlar bir de, gençliğini arayan
Sen tüm sokaklardan geçmişsin meğer
Hangisine baktıysam rengi bembeyaz
Bir dokun bin ah işit pencereden
Bir asker ağlıyor kenarında sessizce
Yavuklusunun adını unutmuş gözlerinde
Ne zaman biteceğini askerliğinin
Nereye gideceğini, kim olduğunu
Aklının karıştığı mahzenlerde
Bir adam izlerine bakıyor delice
Şimdi sen geliyorsun, biliyorum
Hayallerim geliyor, umutlarım, mutluluğum
Hiçbir şeyi görmüyor gözlerim
Gireceğin kapıdan başka
Nurullah Genç