Her şeyden vazgeçmiş, özgürlüğüne susamış bir kadın. Su basması; vazgeçiş, kitapları yakması; kurgudan uzak bir dünyadan kaçması, duvardaki pidza kulesi; gitmek isteyip de gidemediği yer, pencereden dışarı bakması, gökyüzünde uçan bir balon; özgürlüğü temsil ediyor. Kurumuş ağaç; içinde yaşadığı hayatın artık ona hiçbir şey vermeyip, kuruduğunu gösteriyor. Aynanın yanına sıkıştırılmış küçük fotoğraf; ait olduğu kökenlerini temsil ediyor ama onlar da artık sadece küçük bir fotoğraf karesinde kalmış. Arkadaki yontma ise hayatındaki tek insan figürü, o da taşlaşmış, duygusuz ve hissizleşmiş. Üç pencere; biri vazgeçmişliği, heykelin oradaki gerçek yaşamı, baktığı ise özlemini temsil ediyor.