Katili Gökte Ararken Yerde Bulmak1000Kitap
Öncelikle size şunu söyleyeyim: Ben bu incelemede hiçbir açıklama getirmeksizin veyahut sebep göstermeksizin “Ay bu kitap çok iyiiii, kesinlikle bunu okuyun!” demeyeceğim. Yani şey… tabii ki de 
Oyunbaz ’ı çok beğendim, o yüzden illaki kitabı önerdiğim paragraflar olur ama kuru kuruya değil elbette. Şimdi oturup uzun uzadıya kitabın tüm parçalarına değineceğiz, o yüzden sizden sıkı tutunmanızı isteyeceğim.
İlk durağımız konusu, çünkü insan en başta “Ben ne okuyacağım?” diye bir durup sorguluyor değil mi?
Her şey bir gün Psikiyatr Jan Forstner’ın, kimliği meçhul birinden hediye gelen bir gül buketi almasıyla başlıyor. Jan aslında bu gülleri ona sevgilisi Carla’nın yolladığını sanıyor ama bu tahmin doğru değil. Gülü takiben yapılan tuhaf telefon araması ve içinde tüyler ürpertici bir resmin bulunduğu garip mektubun ardından Jan, peşinde birinin — kendini küçük bir kız gibi gösteren bir kadının, aklından hasta olan bir insanın — olduğunu çok geçmeden anlıyor. İşin kötü tarafı ise bu süre zarfında psikiyatrın yakın çevresinde birtakım cinayetlerin işlenmesi ve hepsinin ucunun da öyle ya da böyle bizim Jan’a çıkması.
Şöyle ki Jan ilk etapta, ondan yardım isteyen ve kendisinin peşinde olan bu kadının insanları öldüren o katil olup olmadığını anlamaya çalışıyor; şansına aksine inanmak istese de durum tam olarak onun korktuğu şekilde çıkıyor. Gelgelelim zaman geçtikçe ve kadın katil bulunamadıkça Jan’ın etrafındaki insanlar, özellikle de hanım arkadaşları, manyağın kıskançlık krizleri yüzünden zarar görmeye başladığında bu işe artık bir dur demek gerekiyor. Jan, polisler ve Papaz Thanner ise meseleyi kendi başlarına ele alarak olayı çözmeye çalışıyorlar.
Mevzu bu şekilde; şimdi gelelim detaylı incelemeye.
İlk başta Jan ve Carla’nın birlikte yazdığı şu kitap ve Jan’ın küçük yaşta kayıplara karışan erkek kardeşi var. Bu olaylar yazarın başka bir kitabında, yani 
Şizofren ’de geçiyormuş; ben de daha yeni öğrendim. Yani okumaya ilk ondan başlayabilirsiniz ama illa da böyle bir şeye gerek yok bence, çünkü şahsen bunu bilmeden de Oyunbaz ’ı gayet iyi anlayabildim. Sadece insan biraz olaylara orta yerinden dalmış gibi hissediyor, o kadar.
İkinci olarak kitap, başta bize sanki her yerde bulabileceğimiz o bilindik, takıntılı manyak karakterlerin olduğu hikâyelerden biriymiş izlenimini veriyor. Yani ortada kendi hastalıklı sebepleri yüzünden çılgınca cinayetler işleyen bir akıl hastası var ve tüm bunlar için de kendisinden haberi bile olmayan bir adama karşı hissettiği sözde aşk duygusunu öne sürüyor.
Bu yanılgı kitabın çok ileri safhalarına kadar da devam ediyor ayrıca. Yani okuması zevksiz değil kesinlikle ama farklı bir şeyler okumak istiyorsanız zaten okuduğunuzu anlamanız için sonuna kadar ilerlemeniz gerekiyor. Sakın erkenden pes etmeyin benden söylemesi, çünkü buna kesinlikle pişman olmayacaksınız.
Ben 
Wulf Dorn ’un kaleminden daha önce yalnızca 
Fobi ’yi okudum ve onunla kıyaslayınca bu kitap biraz daha geç açılıyor diyebiliriz. Oyunbaz ’ın başlarında biraz sıkıldım hatta ama dediğim gibi devam etmek önemli. Hem her kitap ille de aksiyon dolu olacak diye bir kaide yok. Sıkıldığınız anlarda siz de bu gerçeği hatırlayın; inanın çok yardımı dokunuyor.
Kitapta bize ilk etapta katil olarak düşündürülen bir karakter vardı ve o noktada şüphelenebileceğimiz başka biri de bulunmadığı için insan ister istemez “Eğer katil bu kadın çıkarsa çok belli olur.” diye yakınıyordu; kendimden biliyorum çünkü. Size garantisini verebilirim, aradığımız kişi o değil. Yani rahatlayabilirsiniz; işler kesinlikle bu kadar kolay sona ermeyecek. Hatta gerçek manyağın kim olduğunu öğrendiğinizde beyniniz falan eriyebilir, o derece.
Tüm düğümlerin çözüldüğü ve tünelin sonundaki ışığa ulaştığınız o anda, aslında katili kendi başınıza bulmanın ne denli güç olduğunu anlamış olacaksınız. Yani böylesi akla hayale sığmayan, aşırı ilginç bir fantezinin ürünü. Ben yazarın nasıl bu fikri elde ettiğini ciddi ciddi düşünüyorum. Tek diyebileceğim şey: Cinsiyet, bu kitapta takılmanız gereken son şey olsun. Ha bir de Papaz’a dikkat edin; o sandığınızdan da önemli bir karakter. Yani onun bölümlerini okurken angarya olduğunu düşünmeyin ve sadece gözünüzü dört açın.
Ve çok ufak bir yakınmam da var, onu da hemen araya ekleyeyim. Şimdi bu olayların artık bir çözüme kavuştuğu ve katilin yakalandığı noktada her şey iyi güzel de neden kimse bu akıl hastasının, çift kişilikli manyağın Jan’ı takıntı hâline getirdiğini açıklamadı? Yani adam, kitabı yüzünden onu kahramanı olarak bellemiştir falan dedi ama bunun doğruluğunu hiç katilin kendisinden duymadık. Belki de aynen o şekilde olmuştur; eğer öyleyse bununla bir sorunum olmaz ama sadece bir doğrulama bekledim. Ya da ne bileyim, katilin kendini bu yönden açıkladığını okumak isterdim, hepsi o kadar.
Oyunbaz , başta sıradan bir konuya sahipmiş gibi görünse de aslında feci bir sonu olan, ters köşesiyle okuyucunun nevrini döndüren değişik bir kitap. Kesinlikle öneriyorum. Yukarıda saydıklarıma nazaran siz de okumayı isteyip istemediğinize karar verebilirsiniz. Ya da zaten okuduysanız da “Bu salak ne yazmış bir bakalım.” diye düşünerek incelememe göz atabilirsiniz. İkisi de kabulümdür. O zaman herkese iyi geceler dilerim.
Oyunbaz ’ı çok beğendim, o yüzden illaki kitabı önerdiğim paragraflar olur ama kuru kuruya değil elbette. Şimdi oturup uzun uzadıya kitabın tüm parçalarına değineceğiz, o yüzden sizden sıkı tutunmanızı isteyeceğim.
İlk durağımız konusu, çünkü insan en başta “Ben ne okuyacağım?” diye bir durup sorguluyor değil mi?
Her şey bir gün Psikiyatr Jan Forstner’ın, kimliği meçhul birinden hediye gelen bir gül buketi almasıyla başlıyor. Jan aslında bu gülleri ona sevgilisi Carla’nın yolladığını sanıyor ama bu tahmin doğru değil. Gülü takiben yapılan tuhaf telefon araması ve içinde tüyler ürpertici bir resmin bulunduğu garip mektubun ardından Jan, peşinde birinin — kendini küçük bir kız gibi gösteren bir kadının, aklından hasta olan bir insanın — olduğunu çok geçmeden anlıyor. İşin kötü tarafı ise bu süre zarfında psikiyatrın yakın çevresinde birtakım cinayetlerin işlenmesi ve hepsinin ucunun da öyle ya da böyle bizim Jan’a çıkması.
Şöyle ki Jan ilk etapta, ondan yardım isteyen ve kendisinin peşinde olan bu kadının insanları öldüren o katil olup olmadığını anlamaya çalışıyor; şansına aksine inanmak istese de durum tam olarak onun korktuğu şekilde çıkıyor. Gelgelelim zaman geçtikçe ve kadın katil bulunamadıkça Jan’ın etrafındaki insanlar, özellikle de hanım arkadaşları, manyağın kıskançlık krizleri yüzünden zarar görmeye başladığında bu işe artık bir dur demek gerekiyor. Jan, polisler ve Papaz Thanner ise meseleyi kendi başlarına ele alarak olayı çözmeye çalışıyorlar.
Mevzu bu şekilde; şimdi gelelim detaylı incelemeye.
İlk başta Jan ve Carla’nın birlikte yazdığı şu kitap ve Jan’ın küçük yaşta kayıplara karışan erkek kardeşi var. Bu olaylar yazarın başka bir kitabında, yani Şizofren ’de geçiyormuş; ben de daha yeni öğrendim. Yani okumaya ilk ondan başlayabilirsiniz ama illa da böyle bir şeye gerek yok bence, çünkü şahsen bunu bilmeden de Oyunbaz ’ı gayet iyi anlayabildim. Sadece insan biraz olaylara orta yerinden dalmış gibi hissediyor, o kadar.
İkinci olarak kitap, başta bize sanki her yerde bulabileceğimiz o bilindik, takıntılı manyak karakterlerin olduğu hikâyelerden biriymiş izlenimini veriyor. Yani ortada kendi hastalıklı sebepleri yüzünden çılgınca cinayetler işleyen bir akıl hastası var ve tüm bunlar için de kendisinden haberi bile olmayan bir adama karşı hissettiği sözde aşk duygusunu öne sürüyor.
Bu yanılgı kitabın çok ileri safhalarına kadar da devam ediyor ayrıca. Yani okuması zevksiz değil kesinlikle ama farklı bir şeyler okumak istiyorsanız zaten okuduğunuzu anlamanız için sonuna kadar ilerlemeniz gerekiyor. Sakın erkenden pes etmeyin benden söylemesi, çünkü buna kesinlikle pişman olmayacaksınız.
Ben Wulf Dorn ’un kaleminden daha önce yalnızca Fobi ’yi okudum ve onunla kıyaslayınca bu kitap biraz daha geç açılıyor diyebiliriz. Oyunbaz ’ın başlarında biraz sıkıldım hatta ama dediğim gibi devam etmek önemli. Hem her kitap ille de aksiyon dolu olacak diye bir kaide yok. Sıkıldığınız anlarda siz de bu gerçeği hatırlayın; inanın çok yardımı dokunuyor.
Kitapta bize ilk etapta katil olarak düşündürülen bir karakter vardı ve o noktada şüphelenebileceğimiz başka biri de bulunmadığı için insan ister istemez “Eğer katil bu kadın çıkarsa çok belli olur.” diye yakınıyordu; kendimden biliyorum çünkü. Size garantisini verebilirim, aradığımız kişi o değil. Yani rahatlayabilirsiniz; işler kesinlikle bu kadar kolay sona ermeyecek. Hatta gerçek manyağın kim olduğunu öğrendiğinizde beyniniz falan eriyebilir, o derece.
Tüm düğümlerin çözüldüğü ve tünelin sonundaki ışığa ulaştığınız o anda, aslında katili kendi başınıza bulmanın ne denli güç olduğunu anlamış olacaksınız. Yani böylesi akla hayale sığmayan, aşırı ilginç bir fantezinin ürünü. Ben yazarın nasıl bu fikri elde ettiğini ciddi ciddi düşünüyorum. Tek diyebileceğim şey: Cinsiyet, bu kitapta takılmanız gereken son şey olsun. Ha bir de Papaz’a dikkat edin; o sandığınızdan da önemli bir karakter. Yani onun bölümlerini okurken angarya olduğunu düşünmeyin ve sadece gözünüzü dört açın.
Ve çok ufak bir yakınmam da var, onu da hemen araya ekleyeyim. Şimdi bu olayların artık bir çözüme kavuştuğu ve katilin yakalandığı noktada her şey iyi güzel de neden kimse bu akıl hastasının, çift kişilikli manyağın Jan’ı takıntı hâline getirdiğini açıklamadı? Yani adam, kitabı yüzünden onu kahramanı olarak bellemiştir falan dedi ama bunun doğruluğunu hiç katilin kendisinden duymadık. Belki de aynen o şekilde olmuştur; eğer öyleyse bununla bir sorunum olmaz ama sadece bir doğrulama bekledim. Ya da ne bileyim, katilin kendini bu yönden açıkladığını okumak isterdim, hepsi o kadar.
Oyunbaz , başta sıradan bir konuya sahipmiş gibi görünse de aslında feci bir sonu olan, ters köşesiyle okuyucunun nevrini döndüren değişik bir kitap. Kesinlikle öneriyorum. Yukarıda saydıklarıma nazaran siz de okumayı isteyip istemediğinize karar verebilirsiniz. Ya da zaten okuduysanız da “Bu salak ne yazmış bir bakalım.” diye düşünerek incelememe göz atabilirsiniz. İkisi de kabulümdür. O zaman herkese iyi geceler dilerim.··
801 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
incelemeniz çok iyi olmuş, ama ben sonunda şu kısmı anlayamadım carla’nın nerede olduğunu
Firefly
Gönderi Sahibi
Kitabı okumamın üstünden bayağı bir zaman geçtiği için tam olarak hatırlamıyorum ama yanılmıyorsam katilimiz ona torpil geçmişti. Yani ona zarar vermek yerine tatile yolladı? Sebebini bilmiyorum fakat. Yine de çok emin değilim aklımda yanlış kalmış da olabilir.
Onun dışında teşekkür ederim. ☺️
Firefly
Gönderi Sahibi
Rica ederim 🙂↕️ beni çok etkileyen kitaplar okuyunca kendimi durduramıyorum. Biraz uzun oldu ama okumanıza ve hatta yorum yapmanıza çok sevindim.