Yılın en iyilerindenEdebiyat
Okumamak’ı müthiş bir keyifle okudum. Bazı kitaplar vardır ya; okuyunca bağ kurarsın, kütüphanenin önünden geçerken bile sayfalarını açıp açıp not aldığın yerleri karıştırırsın…
İşte benim için tam öyle bir kitap oldu.
Okuma motivasyonumu resmen tavana çıkardı. Teşekkürler Zambra.
Beni okuma–okumama üzerine, okuma alışkanlıklarım üzerine, hatta seyahatlerde kitap taşıma ritüellerim üzerine bile düşündürdü.
Zambra bana da el verdi diyebilir miyiz? Bence deriz.
Okuduğum–okumadığım bir sürü yazarla yeniden tanıştım. Marquez kitaplarıyla olan ortak noktalarımıza şaşırdım; en sevmediğim kitabını Zambra’nın da sevmediğini, en sevdiğim kitabını onun da favori gördüğünü öğrenince garip bir akrabalık hissi geldi.
Cortázar, Buzzati, Onetti, Tanizaki… Ve en önemlisi Clarice Lispector.
Bu yazarlar artık benim için Zambra öncesi ve Zambra sonrası diye ikiye ayrılıyor. Özellikle Lispector külliyatına Zambra’nın gözünden bakarak gireceğim.
İçimde çok tuhaf bir duygu bıraktı: Özgürlük.
Okuma özgürlüğü, okur olma özgürlüğü.
Ve bu özgürlük hissini çok çok sevdim.
·
453 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.