Sadık Hidayet'in #k:29014si yazarın karanlık duyarlığını farklı türlerin içinden süzdüğü çok katmanlı bir dünya sunuyor. Öykü, tiyatro, deneme, folklor anlatıları ve mektupların yan yana durduğu bu derleme; kimi zaman rüya ile gerçek arasında gidip gelen, kimi zaman insanın kendi iç sesine gömülen bir atmosfer taşıyor.
Hidâyet'in dili her metinde aynı sertliği ve aynı kırılganlığı hissettiriyor. İçsel çatışmalar, yalnızlık ve insanın kendi iç yaralarını dürten o sessiz hesaplaşmalar, kitabın en belirgin tonu. Özellikle "Kafka'nın Mesajı" bölümünde, Hidâyet'in Kafka'ya duyduğu hayranlığı kendi düşünsel karanlığıyla harmanlayışı dikkat çekiyor; okuru hem Kafka’nın evrenine hem de Hidâyet'in zihinsel derinliğine yeniden bakmaya çağırıyor.
Kitabın tür çeşitliliği zengin bir okuma sunarken, bazı metinlerin gücü diğerlerini gölgede bırakabiliyor. Öykü ve tiyatro bölümleri derinlikleriyle öne çıkarken, mektup ve folklor yazılarında ritim zaman zaman yavaşlıyor. Fakat bu iniş çıkış, Hidâyet'in ruh hâllerinin genişliğini göstermek açısından da kitabın özel yanlarından biri. Hidâyetname, tek bir yoldan yürümek istemeyen, edebiyatın farklı biçimlerinde aynı karanlık sese kulak vermeyi seven okurlar için güçlü bir deneyim..