Bu sene okudugum en iyi kitaplardan birisiydi. Fugui'nin baslarda o sorumsuz ve simarik hallerini okurken o kadar igrenmistim ki ilk baslarinda bunlari hak ettigini dusunmustum ama sonralari gercekten asiri kotu ve psikolojisini cok kotu bozacak bir sekildeydi. Okurken sanki o hayati yasiyormus gibi hissettim bazi yerlerde gozlerim bile doldu. Cok etkileyici ve akiciydi okurken daha fazla okuma istegi yaratiyor