Halit Ziya Uşaklıgil’in Sefile romanı, Mazlume, Mihriban, İkbal ve İhsan üzerinden yoksulluğun, arzuların ve yanlış seçimlerin insan hayatını nasıl şekillendirdiğini anlatır. Roman, Mazlume’nin küçük yaşta ailesini kaybedip sokaklara düşmesiyle açılır. Bu sırada karşılaştığı Mihriban onu eve götürür; ancak Mazlume kısa sürede bu evin fuhuşla ayakta duran sefil bir yaşamın içinde olduğunu anlar.
Hikâye, yer yer yapılan geri dönüşlerle Mihriban'ın kızı İkbal’in ve İhsan’ın geçmişlerini; Mazlume’nin ise hem ortamın baskısıyla hem de İhsan’a duyduğu duygularla nasıl aynı batağa sürüklendiğini gösterir. Zaaflar, arzular, intikam duygusu ve hırs, romanın temel itici güçleridir. Yazar karakterleri yargılamaz; yaşananları doğrudan kadere bağlamaz. Olaylar bir neden–sonuç ilişkisi içinde ilerler. Fuhuşa sürüklenmenin ya da trajedinin kaynağı sadece yazgı değil, yapılan seçimlerdir.
Geri dönüşlerin kurguda yer yer parçalı durması anlatımı zayıflatıyor; ancak yazarın kitabı genç yaşta kaleme aldığı düşünülünce bu eksiklik tolere edilebilir.
Kitabı genel olarak beğendim. Özellikle yaşananların ya da gelinen hazin sonun sadece kadere bağlanmaması hoşuma gitti. Evet, kader bazen insanı kötü bir yola sürükleyebilir; her zaman olmasa da bazen başka bir seçenek de vardır ve cesaret edip farklı bir yola yönelmek gerekir. Romanın tüm bu yaşananları kaderle değil, neden–sonuç ilişkisiyle işlemesi benim için en etkileyici yönlerinden biri oldu. Toplumsal meseleleri karanlık ama gerçekçi bir dille ele alan romanları sevenlerin Sefile'yi mutlaka okumasını öneririm.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.