Yine çevirinin harika olduğu bir Stefan Zweig eseri.
Kitabın bana düşündürdükleri:
Muhtaç olunmanın yaşamak için yeterli bir motivasyon kaynağı olduğu
Bir uzvu böylesine anlatmak nasıl mümkün olabilir... (Özellikle 19-20. sayfalarda.)
Kadın 24 saatini anlatırken bir ara dedim ki "Ne kadar da sadece ikisi var.." O baş başalığı, kadın için dünyanın geri kalanının yok hükmünde oluşunu nasıl da geçiriyor okuyucuya... :)