Orta yaşlı prens Nehlüdov’un kendini bulma macerası. Tüm bu maceranın içerisinde çarlık Rusya’sının siyasi ve ekonomik ahvali, yozlaşmış bürokrasi, zenginler, fakirler, katiller, mahpuslar hepsi mevcut. NEHLÜDOV bu kendini bulma macerası içerisinde toplumun psikolojik ve ekonomik baskılarına maruz kalıyor. Onların gözünde bir aptal olan NEHLÜDOV dürüst ve karakterli olmak için epey çaba sarfediyor. Topraklarını köylüler ile birlikte işletmek istemesi, bu konuda onlara da toprak ayırması, gençken hata yaparak hayatını mahvettiğini düşündüğü fakir ve ahlaksız Maslova ile evlenmek istemesi hep aptallığından…
Tolstoy hele bir mahkeme resmetmiş ( özellikle bunu söylememenin sebebi “bir düşüşün anatomisi” filmiyle kıyaslanacak kadar mükemmel anlatmış olmasıdır.) sayfalarca süren ancak insanı asla sıkmayan ve bir sonraki sayfaya merakla geçiren bir mahkeme bu. Jürinin ve sanıkların psikolojileri, yargıçların umursamazlıkları ve yasaların uygulanış şekli ile muhteşem.
Din eleştirisinin de alasını görüyoruz kitapta, lakin NEHLÜDOV en nihayetinde huzuru İncil okuyarak buluyor. Burada yazarın ironi yaptığını düşünüyorum. Üstelik kahramanımız kitap bitiyor olsa da henüz aydınlanmasının başlarında… Bence devamı olsaydı NEHLÜDOV bambaşka bir insana bürünecekti. Neyse ki yaşı genç daha değişip gelişecektir. OKUNMALI, MUTLAKA OKUNMALI…
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.