Zarifoglu' nun dostlarına ve daha çok Mavera dergisine yazılarını yollayarak kendisinden yorum bekleyen gençlere yazmış olduğu mektuplar. Edebi mektup değil özel mektup tarzında. Bu eserle Zarifoglu'nun edebiyatı yalnızca sanatsal bir uğraş değil "dava"yi anlatma yolu olarak gördüğünü fark ettim. Onun için iyi şair olmaktan çok derdini anlatan, inancına hizmet eden şair olmak önemli. Dertli bir şair olduğunu biliyordum da, bu kadar değil. Hele Afganistan ile ilgili hassasiyeti gözlerimi yaşarttı.
Dergiye yazılarını yollayan genç yazar ve sairlerle bizzat ilgileniyor usta şair. Onca kosusturmanin arasında. Bu çok hosuma gitti.
Kitabin giriş bölümünde mektupların derlenmesi aşamasından söz ediliyor. Zarifoglu'nun mektup gönderdiği bir çok kişi mektubu ya kaybetmiş ya da saklamamis. Bu çok ilginç geldi bana. Cahit Zarifoglu bizzat el yazısıyla bana mektup yazacak ve ben onu kaybedeceğim? Mümkün mü?
Bir de Mavera dergisinin çıkarılması sürecinde yaşanan maddi sıkıntılar var. Zarifoglu dostlarından dergiye abone bulma konusunda ciddi yardımlar talep ediyor her seferinde. Şairin dergiyi çıkarabilmek, kitabını basabilmek için bunca maddi sıkıntıyla mücadele etmesi insanın agrina gidiyor.Sen kocaman şairsin bunlarla uğraşmak sana mı kaldı diyesim geliyor.
Hulasasi iyi okumalar
··
36 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bir de... Bu kadar nezih, ince bir şairden... Yüreği ve kelimeleri kocaman bir şairden... Berat Hanım'a daha farklı şiirler beklerdim...belki de yazmıştır da, özelinde kalmıştır. Ama yine de neden bilmem, gönlümün protestosunu bırakayım acizane...
Zeynep Demir Kahraman
Gönderi Sahibi
Demek ki bi seyleri söyleyecekken vazgeçiyor. Buradan kararsız olduğunu çıkarabiliriz belki 🤔