Bugün öğrenilenler 2050'de hiçbir işe yaramayabilir.
Tabi ki insanlar asla geleceği net bir şekilde tahmin edememiştir. Ama günümüzde bu çok daha zor. Çünkü teknoloji; beden, beyin ve zihin mühendisliği yapabilmemizi olanaklı kılınca, daha önce sabit ve ebedi görünenlerle dahil hiçbir şeyden emin olamıyoruz. Bin yıl önce, 1018'de, insanların gelecek hakkında bilmediği bir sürü şey vardı ama, en azından toplumun temel özelliklerinin aynı kalacağına kaniydiler. 1018'de Çin'de yaşıyor olsaydınız, 1050'ye gelindiğinde Song İmparatorluğu'nun çökmüş olabileceğini, kuzeyden gelen Hitaylar'ın toprakları işgal edebileceğini ve milyonlarca insanın salgın hastalıklardan ölebileceğini tahmin edebilirdiniz. Ancak 1050'de bile çoğu insanın çiftçilik ya da dokumacılıkla uğraşacağı, hükümdarların ordu ve memuriyetlerde çalıştıracak insanlara ihtiyaç duyacağı, erkeklerin hâlâ kadınlardan üstün görüleceği kesindi. Dolayısıyla 1018'de fakir Çinli aileler çocuklarına pirinç ekmeyi ya da ipek dokumayı öğretirken, varsıl Çinli aileler oğullarına konfitçüsün eserlerini okumayı, güzel yazı yazmayı ya da ata binmeyi, kızlarına da mütevazı ve yumuşak başlı bir ev kadını olmayı öğretiyorlardı. Bu becerilere 1050'de ihtiyaç duyulacağı barizdi. Oysa günümüzde Çin'in ya da dünyanın geri kalanının 2050'de neye benzeyeceğine dair bir fikrimiz yok. İnsanlar geçimlerini sağlamak için ne yapacak bilmiyoruz. Ordular ya da bürokrasiler nasıl işleyecek, bilmiyoruz. Cinsiyet ilişkileri neye benzeyecek bilmiyoruz. Büyük olasılıkla kimi insanlar şimdikinden çok daha uzun yaşayacak. Biomühendislik ve beyinle bilgisayar arayüzleri arasında kurulacak doğrudan bağlantılarla, insan bedeni de eşsiz bir devrim geçirebilir. Bu yüzden çocukların bugün öğrendikleri 2050'de hiçbir işlerine yaramayabilir. 21. Yüzyıl İçin 21 Ders Yuval Noah Harari
Kitap Alıntısı
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.