Zülfü Livaneli 'nin Son Ada'nın Çocukları kitabı benim için masal tadındaydı. Yaşar Kemal'e göre Livaneli büyük kapıdan bu kitapla girmiştir.
Kitapta sessiz sakin bir adada yaşayan kırk ailenin düzeninin adaya sonradan katılan ve daha önce ülkeyi yönetmiş olan bir diktatörün gelmesiyle bozulan düzenini anlatır. Kitabı okurken biz büyüklerin ne kadar değişik olduğunu bir kez daha anlamış oldum. Büyüyünce neden kalbimizi bir kenara atıyoruz ve neden her şey alenen ortadayken hala kör takliti yapıyoruz, sorularını sordum kendime. Sanırım çocuklarımıza çok daha fazla söz hakkı vermeliyiz. En azından kalbimize kulak verir ve gerçekleri daha net görebiliriz.
Gerçekleri masal tadında okumak isterseniz tavsiye ederim. Pişman olmayacaksınız. İyi okumalar.
Hocam kitabın ismi değişmiş sadece aslında aynı kitap. Livaneli kitaplarında böyle isim değişikliği yapmış bir yazar. Meselâ Engereğin Gözü kitabının ismi de değişmiş. Daha önce Engereğin Gözündeki Kamaşma adıyla yayımlanmış.