Tüm ayinler içinde en tesirlisi, kurban kesmektir. Çünkü acı, dünyadaki en gerçek şeydir. Acıya aldırmamak ya da şüpheyle yaklaşmak imkânsızdır. İnsanların bir kurmacaya gerçekten inanmasını istiyorsanız, onları bu yolda kurban kesmeye ikna edin. Bir anlatı için acı çekmek, anlatının gerçekliğine ikna olmanıza yeter genellikle.
Tanrı öyle emretti diye oruç tutarsanız, çektiğiniz fiziki açlık Tanrı'yı herhangi bir heykel ya da ikonadan daha etkili bir biçimde hissetmenizi sağlar.
Vatan uğruna verilen bir savaşta bacaklarınızı kaybederseniz, kol değnekleriniz ve tekerlekli sandalyeniz, milleti herhangi bir şiir ya da marştan daha etkili bir biçimde gerçek kılar.
Bu kadar gayriciddi bir düzeyde düşünürsek, yüksek kalite İtalyan makarnası almak yerine, daha kötü olsa da yerel üretim makarna almak gibi küçük bir ödün vererek, süpermarkette bile millete gerçek duygusu katabilirsiniz.
Bu elbette mantık dışı bir şey. Tanrı ya da millet inancı yüzünden acı çekmeniz, inandığınız şeyin doğru olduğunu ispatlamaz. Sadece kolay kandırılabilir olmanın bedelini ödüyor olamaz mısınız? Ancak çoğu insan, enayiliklerini kabullenmek istemez. Bunun sonucunda, bir inanç uğruna ne kadar fedakarlıkta bulunurlarsa inançları da o kadar güçlenir. Kurban vermenin esrarengiz simyası budur. Kurban törenini yöneten rahibin bize bir şey vermesi gerekmez. Ne yağmur, ne para, ne de savaşta zafer. Aksine, bizden bir şey alması gerekir. Bizi acı verici bir fedakârlıkta bulunmaya ikna ettiği an tuzağa düşmüşüzdür.
21. Yüzyıl İçin 21 Ders 
Yuval Noah Harari
21. Yüzyıl İçin 21 Ders Yuval Noah Harari10 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.