YANLIZLIKTA DÜŞÜNMEYE MECBUR KALMAK1000Kitap
“İnsanı asıl yıkan şey yalnızlık değil; yalnızlıkta düşünmeye mecbur bırakılmasıdır.”
Satranç, bir oyun kitabı değildir. Taşlardan, hamlelerden ya da kazanmaktan çok; insan zihninin sınırlarını anlatır. Stefan Zweig bu kısa ama yoğun metinde, aklın ne kadar güçlü olduğu kadar ne kadar kırılgan olabileceğini de gösterir.
Roman boyunca satranç bir araçtır. Asıl anlatılan; baskı altında kalan bir zihnin, hayatta kalabilmek için düşünceye tutunması ve zamanla bu düşüncenin bir kurtuluş olmaktan çıkıp işkenceye dönüşmesidir. Okur fark etmeden, oyunun değil insan psikolojisinin içine çekilir.
Kitabın en sarsıcı yanı şudur:
Zeka her zaman bir avantaj değildir.
Kontrol altına alındığında ya da tek bir noktaya sıkıştırıldığında, insanı yücelten değil; parçalayan bir güce dönüşür.
Zweig’in dili sade ama keskindir. Tek bir cümleyle insanın zihninde uzun süre yankı bırakmayı başarır. Satranç masası, bu romanda bir mekân değil; bir ruh hâlidir.
Satranç, kısa sürede okunur ama etkisi uzun sürer.
Bitirdiğinizde satranç düşünmezsiniz;
insanın düşünmeye ne kadar dayanabileceğini düşünürsünüz. 
Stefan Zweig 
Satranç
Stefan Zweig Satranç·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.