Eveeet artık Jane ile vedalaşma vakti. Bu bir arkadaştan ayrılma hissidir. O yüzden hem sevinçli hem de üzgünüm...
Sıra geldi 25 gün boyunca bana öğle yürüyüşlerimde arkadaş olan kitaptan ayrılmaya... Bu kitabı Sezin Akbaşoğulları'nın muhteşem sesiyle dinledim. Bu sese o kadar alıştım ki, sanki Jane ile her gün buluşuyordum ve bana hayat hikayesini anlatıyordu. Gerçekten özleyeceğim bir karakter oldu, kendime yakın bulduğum bir kişilik olmasa bu kadar sevmezdim diye düşünüyorum.
1847 yılında yazılan bir kadın karakterin bu denli güçlü olması, kendi ayakları üstünde gururuyla yaşamaya çalışılmasının anlatılması o kadar etkileyici ki... Karakterlerin psikolojik tahlillerin olması, yürek ve akılla alınan kararların sonuçlarının önümüze sunulması çok başarılıydı.
Jane Eyre'in küçücük bir kız çocuğuyken yetişkinliğine uzanan upuzun bir yolu... Yer yer gözlerim doldu, yer yer çok güldüm, yer yer oh olsun sana pislik diye söylendim (başka karakterlere tabi ki). Parayı, gücü, mevkiyi değil, intikam hırsı olmadan adaleti umut eden Jane mutlu olmasın mı? Olsun tabi. Belki hayat bu kadar cömert değil ama en azından böyle bir kitap okurken azıcık cömertlik, azıcık adalet arıyor okuyucu. Ve sonunda okuyucu tatmin oluyor.
Çok fazla önyargılı olduğum için uzun süre okumaya direndiğim Jane Eyre 2025 yılının en sevdiğim kitabı oldu.
Son olarak: Seni çok özleyeceğim (arkadaşım) Jane..
·
357 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
