EZİLENLER!Edebiyat
Herkese selamlar kitap dostlarım!
Bu gün 
Sabahattin Ali ’nin 13 öyküden oluşan kitabı 
Yeni Dünya ‘yı inceleyeceğim. Öyküleri tek tek değil, kitabı bütün olarak değerlendirmeyi planlıyorum. Hazırsanız başlayalım!
Sabahattin Ali biliyorsunuz yaşadığı toplumu dert edinmiş birisi. Halkın, özellikle de yoksul halkın sıkıntılarına eserlerinde sıkça yer veriyor. Romanlarında daha çok bireysel konuları işlese de öykülerinde toplumcu gerçekçiliği buram buram hissediyoruz. Normalde ben roman okuruyumdur, öykü pek de benim türüm değildir fakat yazarın daha önce okuduğum öykü kitaplarını çok sevmem ve külliyatını bitirmek istemem sebebiyle bu kitabını da okumaya karar verdim. Yine canım Sabahattin Ali’cim beni yanıltmadı ve her biri yüreğime dokunan 13 öykü okudum.
Kitaptaki öyküler, biraz önce de dediğim gibi dönemin toplumsal gerçeklerini; bürokrasideki aksaklıkları ve yozlaşmayı, sağlık sistemindeki eşitsizlikleri, işçilerin, köylülerin ve yoksulların günlük hayatta karşılaştığı sıkıntıları anlatıyor. Kadın erkek eşitsizlikleri, kültür diye süregelen ve toplumu olumsuz etkileyen durumlara da yazar sıkça yer vermiş. Sabahattin Ali, bu meseleleri büyük laflarla değil, ‘sıradan’ insanların hayatları üzerinden gösteriyor. Ama kitabın sarsıcılığı tam da bu ‘sıradan’lıkta… Okurken o kadar tanıdık geliyor ki yaşananlar, çocukluk dönemindeki anılarınızı, büyüklerimizin anlattıklarını, ve maalesef ki şekil değiştirmiş de olsa hala yaşadığımız haksızlıkları hatırlıyorsunuz.
Öykülerde en sık karşılaşılan durumlardan biri, insanın sistem karşısında yaşadığı çaresizlik. Bürokrasi işlemiyor, işler uzadıkça uzuyor ve çoğu zaman muhatap bulunamıyor. İnsanlar kapı kapı dolaşıyor ama derdini gerçekten dinleyen pek kimse yok. Nepotizmden bahsetmiyorum bile… Bugün şartlar biraz daha düzelmiş olsa da benzer bir durum hâlâ hayatımızda. Hatta bazı şeylerin tamamen dijitalleşmesi muhatap bulma konusunu daha da zorlaştırıyor.
Sağlık sistemiyle ilgili anlatılanlar da oldukça sarsıcıydı. Sıtmalı hastaların ilaç bulamadığı, insanların küçücük hastane odalarında 5-6 kişi kaldığı dönemler… Hastalık, bu öykülerde yalnızca bedensel bir mesele değil; yoksulluğun ve ihmalin bir sonucu olarak da karşımıza çıkıyor. Parası olmayanın daha baştan eksik sayıldığı, çaresizliğin görmezden gelindiği bir düzen var. Okurken rahatsız eden ama bir o kadar da gerçek olan, birçoğumuzun bir yerlerden hatırladığı sahneler bunlar, maalesef ki ülkemizin hala devam eden gerçekleri…
Öykülerde yoksulluk öyle bir işlenmiş ki iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Küçücük yaşta ağır şartlarda çalışmak zorunda kalan çocuklar; açlıkla, soğukla, sefaletle mücadele eden insanlar… Ve yazar bunu dramatize ederek değil, çok sade bir dille yazmış. Başarısı da buradan geliyor bence çünkü basit gibi görünen kelimelerle bizlerde çok yoğun duygular oluşturup gerçekleri yüzümüze çarpıyor…
Belki de bu gerçekleri yazdığı için hayatından olan yazara saygıdan bile olsa herkesin okuması gereken bir eser diye düşünüyorum. Hepinize tavsiye ederim.
Herkese huzurlu okumalar diliyorum, kitap ile kalın…
Sabahattin Ali ’nin 13 öyküden oluşan kitabı Yeni Dünya ‘yı inceleyeceğim. Öyküleri tek tek değil, kitabı bütün olarak değerlendirmeyi planlıyorum. Hazırsanız başlayalım!
Sabahattin Ali biliyorsunuz yaşadığı toplumu dert edinmiş birisi. Halkın, özellikle de yoksul halkın sıkıntılarına eserlerinde sıkça yer veriyor. Romanlarında daha çok bireysel konuları işlese de öykülerinde toplumcu gerçekçiliği buram buram hissediyoruz. Normalde ben roman okuruyumdur, öykü pek de benim türüm değildir fakat yazarın daha önce okuduğum öykü kitaplarını çok sevmem ve külliyatını bitirmek istemem sebebiyle bu kitabını da okumaya karar verdim. Yine canım Sabahattin Ali’cim beni yanıltmadı ve her biri yüreğime dokunan 13 öykü okudum.
Kitaptaki öyküler, biraz önce de dediğim gibi dönemin toplumsal gerçeklerini; bürokrasideki aksaklıkları ve yozlaşmayı, sağlık sistemindeki eşitsizlikleri, işçilerin, köylülerin ve yoksulların günlük hayatta karşılaştığı sıkıntıları anlatıyor. Kadın erkek eşitsizlikleri, kültür diye süregelen ve toplumu olumsuz etkileyen durumlara da yazar sıkça yer vermiş. Sabahattin Ali, bu meseleleri büyük laflarla değil, ‘sıradan’ insanların hayatları üzerinden gösteriyor. Ama kitabın sarsıcılığı tam da bu ‘sıradan’lıkta… Okurken o kadar tanıdık geliyor ki yaşananlar, çocukluk dönemindeki anılarınızı, büyüklerimizin anlattıklarını, ve maalesef ki şekil değiştirmiş de olsa hala yaşadığımız haksızlıkları hatırlıyorsunuz.
Öykülerde en sık karşılaşılan durumlardan biri, insanın sistem karşısında yaşadığı çaresizlik. Bürokrasi işlemiyor, işler uzadıkça uzuyor ve çoğu zaman muhatap bulunamıyor. İnsanlar kapı kapı dolaşıyor ama derdini gerçekten dinleyen pek kimse yok. Nepotizmden bahsetmiyorum bile… Bugün şartlar biraz daha düzelmiş olsa da benzer bir durum hâlâ hayatımızda. Hatta bazı şeylerin tamamen dijitalleşmesi muhatap bulma konusunu daha da zorlaştırıyor.
Sağlık sistemiyle ilgili anlatılanlar da oldukça sarsıcıydı. Sıtmalı hastaların ilaç bulamadığı, insanların küçücük hastane odalarında 5-6 kişi kaldığı dönemler… Hastalık, bu öykülerde yalnızca bedensel bir mesele değil; yoksulluğun ve ihmalin bir sonucu olarak da karşımıza çıkıyor. Parası olmayanın daha baştan eksik sayıldığı, çaresizliğin görmezden gelindiği bir düzen var. Okurken rahatsız eden ama bir o kadar da gerçek olan, birçoğumuzun bir yerlerden hatırladığı sahneler bunlar, maalesef ki ülkemizin hala devam eden gerçekleri…
Öykülerde yoksulluk öyle bir işlenmiş ki iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Küçücük yaşta ağır şartlarda çalışmak zorunda kalan çocuklar; açlıkla, soğukla, sefaletle mücadele eden insanlar… Ve yazar bunu dramatize ederek değil, çok sade bir dille yazmış. Başarısı da buradan geliyor bence çünkü basit gibi görünen kelimelerle bizlerde çok yoğun duygular oluşturup gerçekleri yüzümüze çarpıyor…
Belki de bu gerçekleri yazdığı için hayatından olan yazara saygıdan bile olsa herkesin okuması gereken bir eser diye düşünüyorum. Hepinize tavsiye ederim.
Herkese huzurlu okumalar diliyorum, kitap ile kalın…·
1.070 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sabahattin Ali'nin samimiliği ve sevebilme becerisi onu kitaplarını okumaya çağırıyor. Sizin de çok güzel bahsettiğiniz gibi, kalemi kalbe dokunuyor. Toplumu böyle aynalamasalardı nasıl öğrenirdik geçmişi bilemiyorum. Geçmişin tekerrür ettiğine dair tespitlerinizle haksızlık ve adaletsizlik üstüne anlattıklarınız çok anlaşılır ve ilgi çekici olmuş. Emeğinize yüreğinize sağlık, daim olsun diliyorum 
Emine İnen hanımcım 😇🦋
Hayırlı sabahlar, güzel günler diliyorum 🥰⚘️🤗
Emine İnen hanımcım 😇🦋
Hayırlı sabahlar, güzel günler diliyorum 🥰⚘️🤗Çok teşekkür ediyorum Fatma Hanımcım güzel yorumunuz, katkınız için. 🙏✨ Gerçekten de geçmişimizi halkın içinden çıkmış isimlerden edebi bir dille okumak bir toplumun gerçekleriyle yüzleşmek gibi oluyor. Yazarlarımız iyi ki varlar ve iyi ki her şeye rağmen bu eserleri yazmışlar. Bizim de okumak boynumuzun borcu…📚❤️ Huzurlu, bol okumalı, güzel bir gün diliyorum…🌸🫶🏻✨